Composteergedrag

Gisteren kwam de vuilnisophaaldienst, voor ‘groen’. Ik had niets, wegens ijverig composteergedrag. Iedereen juicht altijd zo geweldig over het nut van een composthoop in je tuin, of eigenlijk vooral over de grondverbeterende kwaliteiten van die compost. Maar dan moet je wel goede compost hebben. Die krijg je door in laagjes te werken, zeggen ze. Dus niet alleen maar onkruid en takjes en in de herfst afgevallen bladeren, nee, er moet keukenafval inzitten, en kalk. Een composthoop moet een soort spekkoek zijn: laagje keuken, laagje onkruid, laagje kalk.

Ben heel braaf mijn eierdoppen aan het verspreiden op die hoop, al hebben ze de sterke neiging om er meteen weer af te rollen. De hoop ruikt soms ook raar. Naar groene bak zal ik maar zeggen.

Het is een heel gedoe. Afval hebben is toch al zo’n gedoe geworden. Behalve grijs en groen heb je nog glas en papier, maar hier op het platteland heb je dan weer geen papierbak. Dus groeien de krantenstapels torenhoog tot er eindelijk één keer in de maand een auto komt om die kranten op te halen. Het voordeel is dat die auto ook karton meeneemt. Het nadeel dat ze altijd grote dingen in karton bezorgen vlak nadat die papierwagen geweest is.

Maar het is allemaal voor het milieu natuurlijk. In zee drijft een plasticverzameling zo groot als Frankrijk, Spanje en Portugal bij elkaar, stond laatst in de krant. En dus gaan we binnenkort ook plastic apart inzamelen.

Ik zeg ‘dus’, maar er is natuurlijk geen enkel verband. Dat plastic dat daar in zee ligt, kon ook best in de vuilnisbak, maar de mensen gooien het op het strand, overboord, uit de autoramen. Behalve de brave types zoals wij, die straks ook ergens in hun huis, naast de krantenberg en de flessenverzameling, een plastic reservoir gaan aanleggen, voor de plasticauto. Je ziet de toekomst al komen: zeulend met je groenbak, een grote tas plastic tussen de tanden geklemd, in een rugzak het oud papier torsend, zorg je voor het milieu.

Sinds we allemaal zo ijverig voor het milieu zorgen, hebben we ook spaarlampen in de lantaarns gekregen hier in het dorp. Daar staat dan wel tegenover dat de lantaarns in aantal verdubbeld zijn en dat ze ’s nachts niet meer uitgaan. Het dorp protesteerde toen men het in een zee van licht wilde zetten. De gemeente schreef een brief dat we, oké, best, dan wat minder lantaarns kregen, maar dat het op ons eigen risico was, omdat wij dan niet langer aan de Essent-norm voldeden. Een heel interessante brief. Complimenten voor Essent. Mooi werk.

Het nut van een composthoop is dat je hem eerst moet keren, zodat de bovenste laag eieren en rotte kolen onderop komt. Hoe dat moet weet ik eigenlijk niet, want dan moet je naast de composthoop plaats hebben voor nóg een composthoop en de huidige hoop is uitgedijd tot een complete vuilstort en vormt al een ernstige bedreiging voor de bessenstruiken. Maar stel dat dat lukt, dan begint het pas echt. Want dan moet je de grond gaan verbeteren door die compost erdoor te werken. Maar in de grond zitten nu juist al die planten die de tuin een beetje leuk maken. Er zijn adviseurs die zeggen: die haal je er allemaal uit, leg je op plastic, dan spit je alles om, werkt de compost erdoor en zet alles weer terug.

Zouden mijn planten zoiets écht van mij vragen? Ik vind het milieu krankzinnig veeleisend.