Rusland pakt Westen terug

President Medvedev gaf gisteren opdracht de militaire operatie in Georgië te staken.

Het Westen onderschatte de woede van Moskou over de NAVO in de ‘Russische’ regio.

50.000 Georgiërs verzamelden zich gisteren voor het parlementsgebouw in Tbilisi om hun steun te betuigen aan president Saakasjvili. Foto AFP Around 50,000 Georgians rally in front of the parliament building in central Tbilisi on August 12, 2008 to protest against the ongoing armed conflicts involving Russia, Georgia, and the Georgian breakaway republics of South Ossetia and Abkhazia More than 50,000 people gathered in central Tbilisi at a rally and thousands more were streaming to the event where leading politicians were making speeches, an AFP reporter witnessed. The sign reads: "Disgrace and Shame for Russia!" AFP PHOTO / ZVIAD NIKOLAISHVILI AFP

De Russische president Dmitri Medvedev liet zijn troepen de oorlogshandelingen in Georgië staken. Moskou lijkt zijn doel te hebben bereikt.

Formeel heeft Rusland steeds gezegd zijn ‘burgers’ te willen beschermen tegen Georgisch geweld (90 procent van de Zuid-Osseten heeft een Russisch paspoort). Maar de Russische reactie ging veel verder dan noodzakelijk is voor een lokaal conflict, stellen analisten. Zo zijn Russische militairen de stad Senaki vanuit een andere opstandige provincie, Abchazië, binnengevallen. Ook zouden Russische militairen actief zijn geweest rond de stad Gori.

De werkelijke doelen van Moskou zijn anders, zeggen analisten. Rusland zou voor eens en voor altijd een einde willen maken aan de NAVO-aspiraties van Georgië – en van andere landen die tijdens het communisme deel uitmaakten van de Sovjet-Unie. En Moskou zou ook zijn oude invloed over de Kaukasus herstellen, dat het als behorende tot zijn traditionele „invloedssfeer” ziet.

De NAVO-bijeenkomst in april in Boekarest, waarop Georgië te horen dat kreeg dat het op termijn lid mag worden van de verdragsorganisatie was een keerpunt. Christopher Langton van het Internationale Instituut voor Veiligheid en Samenwerking in Stockholm in de Financial Times: „Ik denk dat we de woede van Moskou over de toenemende aanwezigheid van de NAVO in de achtertuin van Rusland hebben onderschat.”

Svante Cornell, directeur van het Instituut voor Veiligheid en Samenwerking: „Georgië wordt als voorbeeld gesteld. Rusland wil laten zien wat de prijs is voor landen die opstaan tegen Rusland en Euro-Atlantische aspiraties hebben.” „Georgië moet in zekere zin boeten voor alles wat Rusland is aangedaan de afgelopen twintig jaar”, zegt Alexander Rahr, een Duitse Oost-Europa-expert, in de International Herald Tribune.

Behalve de Russische frustratie over de Amerikaanse plannen voor een raketschild in Tsjechië en Polen, speelt ook Kosovo een belangrijke rol. Het Westen steunde Kosovo’s onafhankelijkheid van Servië, een bondgenoot van Rusland. „Die episode was vernederend voor Poetin. Wat we nu zien is een poging van Moskou om het Westen een spiegel voor te houden van wat het in Kosovo heeft gedaan”, zegt Rhar.

Het gekozen moment verbaast analisten niet. Gesterkt door de hoge inkomsten in de olie- en gassector is in Rusland een nieuwe assertiviteit ontstaan. Het was tijd om af te rekenen met het trauma van het post-sovjettijdperk waaraan de politieke elite van Rusland nog steeds lijdt. George Friedman, directeur van adviesbureau Stratfor, in The New York Times: „De Russen voelden zich de afgelopen twintig jaar door het Westen als oud vuil behandeld. Nu zijn ze terug.”