Die arme man moet roken van de rookgod

Volgens de aankondigingen van de EO staan Knevel & Van den Brink op scherp. Ze zijn gisteren weer van start gegaan op Nederland 1. Aan tafel een zeer gemêleerd gezelschap: Job Cohen burgemeester van Amsterdam; Jan de Rooy, coach van de zilveren medaillewinnares Deborah Gravenstijn; Michiel Eijsbouts, oprichter van de rokerskerk; ex-voetballer Bert Konterman en, last but not least, Catherine Keijl als sidekick.

Maar eerst Netwerk, waar ik met open mond heb gekeken naar dat verschrikkelijke wapen, de Taser. De Nederlandse politie overweegt het aan te schaffen voor de arrestatieteams. Met dit stroomstootwapen kun je vitale spieren tijdelijk verlammen. De producent stelt dat het een niet-dodelijk wapen is. Toch zijn er al meer dan 200 doden door gevallen. In Amerika is het wapen zelfs legaal en ik vraag me werkelijk af hoe dit monster een verrijking kan zijn voor onze arrestatieteams, die het vanaf januari een jaar lang gaan testen.

Netwerk toonde een filmpje waarin een Canadese vrouw hysterisch tekeer ging tegen een agent. Het geduld van de man raakte op en ja hoor, op een gegeven moment trok hij gewoon maar even zijn martelwapen om de vrouw tot bedaren te krijgen. Het klinkt misschien schappelijk: even pijn en verlamming, maar geen permanente schade. Toch is de werkelijkheid wel even anders. Op internet heb ik een lange lijst namen gevonden van mensen die zo’n stroomstoot van maar liefst 50.000 volt niet hebben overleefd. Bij iemand die een slecht hart heeft, onder invloed is van drugs en drank of psychisch niet helemaal in orde is, kan het schot fataal aflopen. Ik sluit me volledig aan bij the United Nations Committee against Torture.

Na Studio Sportzomer ben ik speciaal opgebleven voor Knevel & Van den Brink. De heren gingen van start met Job Cohen, en inderdaad ze stonden op scherp. Daar is natuurlijk niets mis mee, maar ik vond de toon richting de burgemeester heel onprettig. Zeker toen er gevraagd werd naar de liquidatie van gisteren in de hoofdstad. Van den Brink: „Nou meneer Cohen, wat denkt u dan? Grote stad, kan gebeuren?” Cohen bleef zoals altijd rustig en professioneel. Wat een krachtige uitstraling heeft die man. Zijn antwoorden zijn helder en makkelijk te volgen, dus heerlijk om naar te luisteren.

Je kunt op verschillende manieren interviewen of een gesprek voeren en bij Knevel & Van den Brink vond ik het vaak onaardig. Ik heb niet naar leuke gesprekken zitten luisteren. De energie van Catherine deed het ook niet goed, hoewel een vrouw tussen alleen maar mannen aan tafel vaak een meerwaarde kan hebben, vind ik.

Bij de eerste drie minuten tekst van Michiel Eijsbouts, de bisschop van de rokerskerk, baalde ik dat ik nog niet in bed lag (het was inmiddels middernacht). Ik dacht dat het om een grap ging, zeker toen Eijsbouts een narhoedje op tafel toverde. Maar er werd een serieus gesprek gevoerd met deze man. Geen rookverbod maar een rookgebod wou hij. De arme man moet roken van de rookgod.

Uiteindelijk vond ik het nog best grappig ook. Hij is de oprichter van de rokerskerk, een profeet en dan met een narhoedje op het hoofd! Het was mooi hoe de rest van de tafel, ieder op geheel eigenwijze, reageerde. Knevel en Van den Brink wisten het niet meer, judocoach De Rooy maakte er een grap van, Catherine vond het flauwekul en werd zelfs een beetje boos, Konterman zou bidden voor deze man en Cohen hield wijselijk zijn mond.

Voor mij als ex-topsporter was er goed nieuws waarmee ik nog even in het olympische gevoel kon blijven. Cohen zal zich hard maken voor de komst van de Olympische Spelen naar Amsterdam in 2028. Dat lijkt me een heel goed idee, zeker omdat de burgemeester van Amsterdam beweert dat die ontwikkeling de infrastructuur zal verbeteren en dat het fileprobleem dan misschien wordt opgelost. Als inwoner van Amsterdam en actief filerijdster klinkt dat als muziek in mijn oren. Go for it Cohen!