Bloggers steunen linkse boekclub

Het gaat slecht met boekenclubs. De nieuwe Amerikaanse ‘Progressive Book Club’ hoopt op linkse lezers.De steun van progressieve weblogs is onontbeerlijk.

Progressive Book Club

Kies drie boeken, elk voor een dollar. Verplicht jezelf daarmee tot een lidmaatschap van twee jaar waarin je ten minste vier boeken moet aanschaffen. Klinkt als de boekenclub van weleer, nietwaar?

De Progressive Book Club, die in juni begon, vindt van niet. De Amerikaanse organisatie beschouwt zichzelf meer als beweging dan als bedrijf. Als bewijs daarvoor voert ze aan dat auteurs als Michael Chabon en Dave Eggers een officiële rol hebben in het selecteren van nieuwe boeken en dat linksige weblogs als The Huffington Post, Salon en Daily Kos de boekenclub ondersteunen. De weblogs staan de boekenclub bij door reclame te maken en lezers door te sturen.

De onderwerpen van de tot nu ruim tweehonderd aangeboden titels van de nieuwe boekenclub zijn gezondheidszorg, milieu, economie en de verdwijnende middenklasse. En dat dan allemaal vanuit een – in Amerikaans perspectief bezien – progressief standpunt. De bestsellers dragen titels als Right is wrong, Supercapitalism en Animal, Vegetable, Miracle.

De nieuwe boekenclub zegt profijt te hebben van een samenloop van omstandigheden. Lees: ergernis over de Republikeinse regering, de groeiende macht van het bedrijfsleven ten opzichte van werknemers en het onvoldoende tegengaan van klimaatverandering. Het bedrijf denkt leden te kunnen werven onder de Amerikanen die zich als Democratische kiezer hebben geregistreerd (72 miljoen) en de groep – er is overlap – van 63 miljoen inwoners die zich omschrijft als ‘sociaal verantwoordelijke consument’. Hoeveel leden de club na drie maanden heeft, wil niemand zeggen.

Boekenclubs met een politieke inslag zijn er sinds er boekenclubs bestaan. In de jaren dertig en veertig kende Groot-Brittannië de Left Book Club (kortgeleden op internet herboren) en in de jaren zestig werd de Amerikaanse Conservative Book Club opgericht. Deze organisatie heeft naar eigen zeggen 60.000 leden en is daarmee een machtig wapen in het verspreiden van het Rechtse Woord. „Het bleef me maar opvallen”, zei oprichter Elizabeth Wagley van de Progressive Book Club tegen persbureau AP, „dat het rechts almaar lukte om de boodschap naar buiten te brengen op een wijze die links niet kon”.

Wagley kondigde daarom op de Democratische conventie van vier jaar geleden de oprichting van haar bedrijf aan. Daarna bleef het echter stil. Het is onduidelijk wat er precies voorgevallen is, maar uit Wagley’s uitlatingen sindsdien valt op te maken dat er een tekort aan geldschieters was. Julian Brookes, een andere initiatiefnemer van de boekenclub, laat nu in New York weten dat „een winststreven nou eenmaal vrij ongebruikelijk is voor linksige organisaties. Maar wij willen onze eigen broek kunnen ophouden”.

Het grootste verschil met de traditionele boekenclubs is dat leden van de Progressive Book Club met hun aankopen een directe bijdrage leveren aan het voortbestaan van hun favoriete belangenorganisatie. Zodra een boek wordt gekocht, maakt de club twee dollar over aan een van de 33 organisaties – van weblog Daily Kos tot de vakbond voor verplegend en bewakingspersoneel SEIU – die zich hebben aangesloten, in ruil voor reclame maken voor de club.

Op de website van de boekenclub is, net als op de meeste andere boekenverkoopsites, ruimte voor discussie. Maar veel discussie op internet is niet echt productief, zegt Julian Brookes. Hij hoopt dat ‘zijn’ boeken het startpunt zijn van een goed gesprek.

Polarisatie is geen vies woord in de wereld van de Progressive Book Club. Boeken met een conservatieve, rechtse inslag zijn niet beschikbaar en de vaste kern schrijvers en opiniemakers is zonder uitzondering van progressieve signatuur. Je moet beseffen dat wij dit bedrijf niet begonnen zijn om de zakken van rechtse auteurs te vullen, zegt Brookes eerst. En dan, snerend: „Wij kunnen laten zien dat er in elk geval aan één kant van het spectrum weldenkende en voor rede vatbare boekenlezers zijn.”

Discussieer mee via progressivebookclub.com

    • Freek Staps