Kruistocht in plakbroek

Het vormgeversduo G + N ontwierp een nieuwe spijkerbroek: een zonder spijkers en stiksels, maar met lijm. „De Gluejeans is oersterk.”

De naden van de Gluejeans zijn niet gestikt maar geplakt met rode lijm Foto Gluejeans Gluejeans

Ondanks zijn populariteit en zijn al ruim honderdjarige geschiedenis is de spijkerbroek waarschijnlijk het meest innovatieve kledingstuk. Er wordt constant mee geëxperimenteerd en de broek wordt steeds opnieuw uitgevonden. Wie denkt dat alle mogelijkheden in techniek, snit, stof, wassingen en knopen nu wel eens uitgeput zijn, komt bedrogen uit. Je hoeft zo’n broek niet in elkaar te naaien, dachten Gerrit Uittenbogaard en Natasja Martens van vormgeversduo G+N: je kan ook lijm gebruiken. Zij presenteren nu Gluejeans.

Spijkerbroektrends houden de gemoederen bezig. Na de slank gesneden skinny-hype van de afgelopen jaren, hangen nu modellen met olifantenpijp en hoge taille klaar. Even belangrijk als de veranderende vorm zijn de ontwikkelingen op het gebied van stofwassing – van donker ‘raw’ denim tot chemisch gebleekt – en andere bewerkingen. De gescheurde ‘destroyed’ jeans, populair in de jaren tachtig, komt weer terug. Ook in opmars zijn verantwoord ‘schoon’ geproduceerde jeans.

Of Gluejeans een lang leven is beschoren, moet nog blijken. Innovatief is Gluejeans zeker met jeans waarvan de naden niet zijn gestikt maar geplakt met rode lijm waarvan net een rafelig randje zichtbaar blijft. Voor de zekerheid zijn de broeklussen en hoekpunten van de zakken onzichtbaar verstevigd met een paar verborgen steekjes.

Op internetfora houdt de gelijmde broek de gemoederen flink bezig. Houdt ie het? Kan ie in de was? Dat zijn de meest gestelde vragen die Uittenbogaard en Martens moesten beantwoorden. „Ja, de broek is oersterk. De lijm, die ook voor schoenen wordt gebruikt, laat onmogelijk los. Als er al iets slijt, is het de stof, en ja hij kan gewoon in de wasmachine”, zegt Uittenbogaard in de showroom van G+N op de Amsterdamse Wallen. Daar staat hun allereerste Gluejeans als een curiosum opgesteld in een vitrine.

Met de research en ontwikkeling van de geplakte broek was het vormgeversduo drie jaar bezig, inclusief een intensieve draagtest. De moeilijkheid was niet of lijm het zou houden op de stof, maar de combinatie van denim met lijm. „Bij de eerste proef absorbeerde de stof de lijm en werd keihard. Bovendien bleven de randjes rafelen. De oplossing was om het denim eerst te voorzien van een coating.”

Gluejeans is typisch G + N. In hun tienjarige bestaan zijn de twee vormgevers altijd bezig geweest de modewereld te herdefiniëren. Het uitgangspunt van het aan de kunstacademie van Maastricht afgestudeerde tweetal is daarbij vormgeving en niet mode. Vorig jaar presenteerden ze een maatschappelijk verantwoord geitenwollensokkenproject. ‘Oma’s’ werd gevraagd sokken te breien waaraan een guitig strikje werd toegevoegd. De opbrengst ging naar een goed doel. Eerder maakten ze ruimtelijke jurkobjecten met cirkelvormige kragen van kunststof die omhoog bleven staan en rokken met onderin een metalen plissévorm. Allemaal ontwerpen die belandden op tentoonstellingen als de Arnhemse Mode Biënnale. Uittenbogaard: „We zijn niet antimode, maar zoeken naar andere manieren om tot kleding te komen.”

Met hun gelijmde-broekproject wil G+N een breed publiek bereiken. Een eerdere lancering van een spijkerbroek mislukte doordat het resultaat dat de fabriek verliet een grote sof was, zegt Uittenbogaard. „Het model was compleet anders en zelfs van een andere stof gemaakt.” Na dit debacle hadden zij de buik vol van fabrikanten. Tegenwoordig ontwikkelen ze alleen nog producten waarvan ze alles in eigen hand kunnen houden.

Tijdens de twee jaar durende testperiode was Uittenbogaard soms bang dat een jeansfirma opeens op hetzelfde idee zou komen. „Soms hangen die dingen in de lucht, we konden niet wachten met het brengen van ons idee.”

In juli was het zover. Zo’n dertig mensen bestelden binnen een week een Gluejeans voor 420 euro. Tijdrovend handwerk – de broek wordt met de hand in elkaar gelijmd en knoeien is fataal omdat lijm niet te verwijderen is – en de dure stof bepalen de hoge prijs.

Gluejeans zou best heel groot kunnen worden, vermoedt Uittenbogaard. „De spijkerbroek is het meest vertrouwde kledingstuk. Met al die gekke wassingen en verschillende modellen op de markt hebben we expres teruggegrepen op het model dat iedereen kent als dé spijkerbroek, de Levi’s 501.”

Volgend jaar moet de plakbroek, die nu één dames- en één herenmodel heeft, in winkels te koop zijn. Via hun site Gluejeans.com krijgen ze al veel aanvragen. Per model maakt Uittenbogaard niet meer dan driehonderd broeken. Meer kunnen ze op jaarbasis niet aan. Over een jaar komen er nieuwe ontwerpen bij. „Van het concept Gluejeans krijgen we als ontwerpers de kriebels. Het levert talloze mogelijkheden en we kunnen ook schoenen of een goede regenjas gaan maken.”