Jammer, voor hem

Het scheelde weinig of zijn loopbaan bij het Nederlands elftal was er een geweest om lang over na te praten. Had hij op beslissende momenten net die ene goal gemaakt, dan hadden er nu fantastische verhalen rondgezoemd. Op verjaardagsfeestjes hadden de mensen elkaar blij gemaakt met herinneringen aan die ene knal in de bovenhoek, waardoor Nederland zich op het nippertje kwalificeerde voor het WK in 2002. Ook waren die twee doelpunten tegen Duitsland in het laatste kwartier nog eens teruggehaald: Nederland dankzij Ruud van Nistelrooy naar de finale, ongelooflijk was dat. Verhalen dat je zegt: een spits van historisch belang.

Hij had er helemaal het karakter voor. Knokkers als Van Nistelrooy zijn zeldzaam in Nederland, zelfs daarbuiten, en zeker in de spits. Ondanks kritiek op verscheidene onderdelen van zijn spel vocht hij zich van Heerenveen naar PSV en dan door naar Manchester United en Real Madrid. In een wereld van overgewaardeerde voetballers met rare maniertjes was hij de man van de wil. Hoe moest en zou in het Nederlands elftal, en eindelijk lukte het.

Jarenlang was de voorkeur gegeven aan zijn leeftijdgenoot Patrick Kluivert; die paste beter in het zogenaamde Hollandse systeem. Maar ook toen Van Nistelrooy eindelijk zijn kansen kreeg in Oranje kwam er meestal net iets minder uit dan je verwachtte. Vaak leek het of hij met een vraagteken boven zijn hoofd speelde. Alsof hij moest nadenken in situaties waar hij naar zijn intuïtie wilde luisteren. Het vraagteken deed pijn aan je ogen. Als er iemand was die je het succes gunde, dan wel de goedlachse doordouwer uit Geffen.

33 doelpunten in 67 interlands is een prachtige score voor een spits. Maar ik moet hard nadenken over momenten van opperste glorie. Te hard. Kennelijk heeft hij zich niet onsterfelijk gemaakt. Mede doordat hij Nederland dus niet naar het WK 2002 knalde, speelde hij alleen mee op de eindronden van 2004, 2006 en 2008. Aardige toernooien zonder finales voor Nederland.

Na jaren van tomeloze ambitie geeft hij de strijd nu op: geen Ruud van Nistelrooy meer in Oranje. Het klinkt bizar voor een gezonde multimiljonair van 32 jaar, maar na het horen van het nieuws dacht ik allereerst: jammer, voor hem. Hij zal hoger hebben gemikt dan op de status van bijna-held. En meer zal het niet worden.

Zijn besluit is ergens wel begrijpelijk. Ondanks al zijn volharding op topniveau won ‘Van the Man’ nog geen internationale bekers. Ook niet bij de mooie clubs waar hij speelde en nog speelt. Daarom stopt hij alle nog resterende energie voortaan in Real Madrid. Voor het gokken op twee paarden voelt hij zich blijkbaar te oud. Hij moet en zal toch een keer rondgereden worden door de stad, zwaaiend met een beker.

    • Auke Kok