1 Is de toekomst inderdaad aan de zichzelf veredelende mens?

Filosoof Marcel Zuijderland gaat in het artikel `De zichzelf veredelende mens is de toekomst` uit van het onbewezen en onbewijsbare neodarwinistische dogma dat de evolutie het resultaat is van toevallige mutaties met selectief voordeel (Opiniepagina, 1 augustus). Evolutionair gezien zouden we zelfs carte blanche hebben om aan onze genenkaart te sleutelen en dan zeker aan die van dieren en planten.

Maar zelfs als alle mutaties louter toevallig zijn, is het geboden voorzichtig om te gaan met evolutionaire evenwichtstoestanden die in vele duizenden of miljoenen jaren evolutie tot stand kwamen. Een delicate homeostase kan niet straffeloos door nieuwlichters omver worden geworpen. De evolutie is immers wezenlijk conservatief.

Volgens de gedachtengang van Zuijderland zou een rijke olieprins voor zijn genezing van een zeldzame ziekte best 100 kinderen mogen doden om aan het daarvoor nodige genetische materiaal te komen als hij dat met zijn geld voor elkaar kan krijgen. O, nee? Waar staat dat dan geschreven? Goed zo, in de logica van de menselijke socialiteit. Mensen moeten hun zelfzuchtige begeerte intomen en daar desnoods toe worden gedwongen.

Ethische beperking van menselijke gretigheid is nodig op elk niveau van menselijke ontwikkeling en moet steeds opnieuw worden ingevuld. Er is dus ook geen carte blanche voor genetische onderzoek, nu niet en niet in de naaste of verre toekomst.

Gelukkig zijn er nog politici die hun ziel niet hebben verkocht aan de ongeduldige pragmatisten van de vooruitgang, maar oproepen tot de nodige reflectie.

Zuijderveld wordt toch bedankt, want zijn betoog laat goed zien door welke biofilosofische onzin de voorstanders van ongeremd genetisch onderzoek zich laten leiden.

    • Ben Hoffschulte Leuven