Weerstand tegen `nieuwe natuur` is onterecht

In het artikel `Tekentafelterreur planologen krenkt boer` wordt verhaald van Gouderakse boeren die zich verzetten tegen de aanleg van `nieuwe natuur` (NRC Handelsblad, 16 juli).

Die weerstand is emotioneel begrijpelijk: de boeren moeten hun land, hun levenswijze opgeven voor niet economische activiteiten.

Economisch is dit soort weerstand echter niet onderbouwd. Al decennia worden boeren uitgekocht om natuurgebieden te realiseren en veelal worden de vertrekkers er beter van. Ze kunnen hun bedrijf ontwikkelen op meer en betere grond en met betere productieomstandigheden. Sterker nog: doordat het realiseren van nieuwe natuur boeren vaak een warme sanering bood, werd in belangrijke mate draagvlak geschapen voor nieuwe natuur. Die weerstand kom je ook niet tegen waar boeren hun land kwijtraken vanwege stadsuitbreiding. Maar dan wordt een prijs betaald die veel hoger ligt dan de landbouwkundige waarde.

Vijftig jaar geleden was boerenland óók natuur. Maar nu zie je leegte met grassen die hard groeien. En er staan geen huizen, zodat de stedeling het contrast ervaart en het boerenland als `natuur` beschouwt. Juist die verarming heeft er toe geleid dat er nieuwe natuur moet komen: om nog iets van natuurwaarden en biodiversiteit overeind te houden.

Het is dan ook merkwaardig dat vele politici, het CDA voorop, hier zoveel moeite mee hebben. Ging rentmeesterschap niet juist over duurzaamheid en langetermijnbelangen?

    • Ir A.J. Ijzerman Aldeboarn