Het IOC zit fout

Vandaag, op de achtste dag van de achtste maand van het jaar acht, worden om acht uur acht lokale tijd de Olympische Spelen geopend in de hoofdstad van de Volksrepubliek China. De afgelopen maanden is er in alle media gedebatteerd over de vraag of dit wel zo’n feestelijk moment is. Voor de sporters is het natuurlijk fijn dat ze lekker mogen gaan sporten, maar verder is iedereen, behalve de Chinezen zelf, het er zo zoetjesaan wel over eens dat China niet zo’n fijn land is en dat alles daar door de Olympische Spelen alleen maar erger is geworden. Zelfs de Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken heeft erkend dat schendingen van mensenrechten in China zijn toegenomen. De vraag is welke consequentie we daaraan moeten verbinden.

Allereerst gingen er stemmen op om de boel te boycotten. Tegenstanders zeiden dat dat veel te zielig zou zijn voor de sporters die zich er al vier jaar op hadden verheugd om lekker in de smog te rennen. Je zou je ook kunnen afvragen voor hoeveel Chinezen het zielig is dat zij door de Olympische Spelen hun huis zijn kwijtgeraakt of in de gevangenis zijn beland. Vervolgens ging het over de vraag of democratische regeringen ostentatief hun steun moesten betuigen aan het regime door de openingsceremonie op te luisteren met hun doorluchtige aanwezigheid. De Nederlandse regering vindt van wel en stuurt de premier en de minister van juichen. De minister van Buitenlandse Zaken verdedigt de afvaardiging door te zeggen dat het beter is om in dialoog te blijven. Dat is een billijk en redelijk standpunt, behalve dan dat het hypocriet is. Dan is het ook beter om in dialoog te blijven met Hamas, Al-Qaeda en de Talibaan, iets wat ik overigens echt geloof.

De Italiaanse premier Berlusconi gaat ook naar Peking. Hij heeft zijn besluit verdedigd door te zeggen dat je sport en politiek niet moet vermengen. In Nederland heeft iemand dat ook vast wel gezegd. Maar deze redenering gaat voorbij aan het feit dat de Spelen door het Chinese regime worden gebruikt voor politieke en propagandistische doeleinden.

Het had natuurlijk nooit mogen gebeuren. De fout ligt bij het IOC, dat jaren geleden heeft besloten de Spelen toe te kennen aan een dictatoriaal regime. En hiervoor is de Nederlandse regering verantwoordelijk, omdat zij ministeriële verantwoordelijkheid draagt voor een lid van het Koninklijk Huis dat deel uitmaakt van de organisatie die deze fatale beslissing heeft genomen. De premier is vandaag in Peking, maar in plaats daarvan had hij op Huis ten Bosch moeten zijn om zijn ontslag in te dienen.

Ilja Leonard Pfeijffer

    • Ilja Leonard Pfeijffer