Bulgarije is geen fijn land om te stranden

De voorspelling van de ANWB dat er 10 tot 15 procent meer hulpvragen zouden komen deze zomer, komt uit. ‘Nieuwe’ vakantiebestemmingen zorgen voor problemen.

Telefonische hulpverleners aan het werk op de ANWB Alarmcentrale in Den Haag. De toeristenbond nam 250 tijdelijke medewerkers aan om mensen bij te staan. Foto Dirk-Jan Visser (Foto: Dirk-Jan Visser / Den Haag: 05-08-2008) De ANWB alarmcentrale in Den Haag Visser, Dirk-Jan

De digitale kaart van Europa aan de wand van de zaal is bezaaid met lichtgevende blokjes. Ze geven de gestrande voertuigen van Nederlandse vakantiegangers weer. De komende dagen zorgt de ANWB ervoor dat al deze kapotte auto’s, caravans en campers terug naar Nederland worden getransporteerd.

Het is drie dagen na Zwarte Zaterdag. Op de ANWB Alarmcentrale in Den Haag is het hectisch. Het lijkt drukker dan in voorgaande jaren, zegt supervisor Thessa van Kints. „De allergrootste drukte houdt dit jaar langer aan.”

Volgens Van Kints wordt het aankomend weekend opnieuw „razend druk”. Daarmee lijkt de voorspelling die de ANWB aan het begin van dit zomerseizoen deed, dat er 10 tot 15 procent meer hulpvragen van Nederlanders in het buitenland zouden komen, te worden bewaarheid. Er zouden volgens de ANWB 8,5 miljoen Nederlanders naar het buitenland vertrekken deze zomer.

Voor de ANWB Alarmcentrale staat grote vakantiedrukte gelijk aan veel pech, ongevallen en ziekte. Deze zomer nam de toeristenbond 250 tijdelijke medewerkers aan om in de problemen geraakte vakantiegangers bij te staan vanuit telefooncentrales in Nederland en het buitenland.

‘Nieuwe’ vakantiebestemmingen bemoeilijken de hulpverlening op afstand. Je krijgt met heel andere regels te maken, zegt telefonisch hulpverlener Stefan Imbens. Hij behandelt het dossier van een Nederlandse man die vastzit in Turkije omdat hij betrokken was bij een kettingbotsing. De auto waarin de man reed, stond niet op zijn naam. Totdat er iemand voor de kosten garant staat, mag hij het land niet verlaten.

Hulpverlener Wendy de Jong krijgt een moeilijke vraag uit Wit-Rusland. Een man belt vanaf de grens. „Ik mag het land niet in zonder een ziektekostenverzekering te kopen. Ik ben verzekerd bij een Nederlandse verzekeraar, maar nu zeggen ze: ‘daar doen we geen zaken mee’. Wat moet ik nu doen? Geldklopperij is het.” Het is voor het eerst dat deze vraag binnenkomt bij de hulppost. Blijf maar netjes, adviseert De Jong, „en zeg zoiets niet tegen hen”. Hier kunnen wij niet zo veel aan doen, legt ze later uit.

Bekend zijn de hulpvragen uit landen die op de (auto)route naar Turkije liggen. Volgens Rob Harteveld, hoofd van de afdeling personenhulpverlening, worden die vragen meestal gesteld door Turkse Nederlanders die een zomer lang in hun land van herkomst willen verblijven. „Op die route zie je, net als op de route naar Marokko, een piek aan het begin en aan het einde van het seizoen. Tijdens de rit van ruim 3.000 kilometer stranden ze soms in Roemenië of Bulgarije. En dat zijn niet de fijnste landen om te stranden. Behalve een aantal zware ongevallen krijgen we ook meldingen binnen van roofovervallen.”

En dan zijn er de mensen die onverzekerd op reis gaan. Onderzoeksbureau Intomart GfK liet vorige maand weten dat een kwart van de Nederlandse vakantiegangers geen reisverzekering afsluit. De ANWB krijgt er dagelijks mee te maken. Dat kan heel duur uitpakken, zegt Harteveld.

Veel niet-verzekerden vertrouwen op hun ziektekostenverzekering, die ook dekking biedt in het buitenland. Maar deze verzekering vergoedt alleen het bedrag dat je in Nederland zou betalen voor de medische ingreep. Harteveld: „De kosten van medische zorg in de Verenigde Staten zijn soms zes keer zo hoog als in Nederland. Een ziekenhuisopname kost er 5.000 dollar per dag. Het verschil wordt vergoed door een aparte reisverzekering. Maar geen dekking betekent geen hulp.”

Hij noemt het afschrikwekkende voorbeeld van een man die 300.000 dollar dreigde te moeten betalen voor zijn zoon die in een Amerikaans ziekenhuis was beland. Harteveld: „De kosten konden uiteindelijk toch op de verzekering worden verhaald. Gelukkig maar. Hij stond al op het punt om zijn huis te verkopen.”