Basketbalploeg van VS heeft wat goed te maken

Kobe Bryant, een van de grote sterren van het Amerikaanse basketbal, debuteert op zijn dertigste op de Olympische Spelen. Goud vindt hij belangrijker dan een NBA-titel.

Coach Mike Krzyzewski van de Amerikaanse basketballers wilde geen aanvoerder benoemen voor de ploeg die bij de Olympische Spelen op jacht gaat naar eerherstel. Want leiderschap is natuurlijk en het is zinloos daar een titel aan te verbinden, zo redeneerde hij. De basketballer voor wie Krzyzewski „instinctief respect” bespeurt in de spelersgroep staat vlak voor zijn dertigste verjaardag voor een olympisch debuut in Peking: Kobe Bryant.

Bryant, die tijdens de Spelen dertig wordt, is een van de basketballers die als tiener werd bestempeld als de opvolger van de Amerikaanse basketballegende Michael Jordan. Hij genoot in het begin van zijn carrière een status als rolmodel. De zoon van oud-speler Joe Bryant geldt als een van de beste allround spelers en won met Los Angeles Lakers drie achtereenvolgende NBA-titels (2000, 2001 en 2002). Hij speelde tien achtereenvolgende seizoenen mee in het All Star Game, met de beste spelers uit de profcompetitie.

Maar met het succes leek Bryant zijn brave imago van zich af te willen schudden. Hij paste zijn kledingstijl aan, sloeg straattaal uit en werd in een van de boeken van zijn coach Phil Jackson omschreven als „niet te coachen”. Hij raakte verstrikt in een vete met ploeggenoot en medevedette Shaquille O’Neal, die uiteindelijk de Lakers zou verlaten, en zag zijn reputatie echt beschadigd in een slepende verkrachtingszaak, waarin hij wel werd vrijgesproken.

Vooral Jackson hielp Bryant de afgelopen seizoen bij het herstel, ook op de speelvloer. Hij groeide in zijn rol als nieuwe dirigent van de Lakers, maakte tegen Toronto Raptors eens 81 punten in een wedstrijd en werd afgelopen seizoen opnieuw verkozen tot MVP, de beste speler van de competitie.

Ook de Amerikaanse basketbalploeg staat voor een periode van goedmaken en wordt daarom in eigen land Redeem Team genoemd. Het is een verwijzing naar het Dream Team, de beroemde ploeg die bij de Olympische Spelen van 1992 elke wedstrijd tot een galavoorstelling maakte. In Barcelona wervelden basketbalgrootheden als Michael Jordan, Earvin ‘Magic’ Johnson, Larry Bird en Charles Barkley met een gemiddeld verschil van 43,8 punten per wedstrijd naar de gouden medaille.

Nadien werd elke Amerikaanse olympische ploeg beschouwd als het volgende Dream Team, maar vier jaar geleden ging het mis. De basketbalmiljonairs kwamen naar Athene om hun tegenstander met individualistisch spel te vernederen, maar behaalden na nederlagen tegen Puerto Rico, Litouwen en de latere olympisch kampioen Argentinië slechts de bronzen medaille. Het was een signaal dat Amerika niet langer de baas was in de sport die het land zelf groot maakte. Twee jaar later bij het wereldkampioenschap kwamen de VS opnieuw niet verder dan brons, in het toernooi dat door Spanje werd gewonnen.

„Wij hebben te lang geroepen dat basketbal van ons is”, zei Mike Krzyzewski, die assistent-coach was onder Chuck Daly bij het originele Dream Team. „Het is een spel van de hele wereld. Het is arrogant te denken dat wij wel even winnen. We moeten van het begin tot het einde van dit toernooi scherp zijn om te kunnen winnen.”

Coach K wilde voor de Olympische Spelen zijn team weken eerder bij elkaar hebben dan de ploeg van 2004 en zag zich bij zijn werk maar een beetje beperkt door de afspraak niet meer dan één speler per club te selecteren. Hij koos geen speler van de huidige NBA-kampioen Boston Celtics, maar beschikt over sterspelers als LeBron James, Dwyane Wade en Carmelo Anthony. Het drietal zat bij de Olympisch Spelen in Athene vooral op de bank en is bereid deze keer tot het uiterste te gaan, stelde basketbalbelofte James al. „Het dieptepunt in 2004 was om niet te spelen en niet te kunnen helpen. Daarvoor waren we geen 38 dagen van huis.”

Ook Dwyane Wade was stellig in Peking, waar hij bij de tegenstanders veel bekenden zal treffen, aangezien het doeltreffende samenspel van onder meer Argentinië en Spanje heeft geleid tot een intocht van buitenlanders in de NBA. „We moeten de wereld laten zien dat we niet zomaar goedbetaalde showsporters zijn. We moeten tonen dat we het spel respecteren en dat we het op de juiste manier kunnen spelen. Hier hangt veel vanaf voor de toekomst van het Amerikaanse basketbal.”

Met Jason Kidd heeft Krzyzewski één speler uit de ploeg die bij de Olympische Spelen van 2000 in Sydney de gouden medaille behaalde. Bij de andere spelers mikt hij op honger naar herstel van de reputatie van Team USA.

Kobe Bryant noemde de gouden olympische medaille al belangrijker dan de NBA-titel. „Als je voor je land speelt, is de inzet hoger. Bij een NBA-team speel je voor een merk, maar met het Amerikaanse shirt speel je voor iets dat al het andere overstijgt. Het is land tegen land om te bewijzen wie de beste ploeg heeft en dat heeft voor mij meer gewicht. Dit is de kans van ons leven.”