Verjaardagsvlieg

De jarige kreeg twee felgekleurde vogeltjes die samen op opmerkelijk ruimtelijke wijze de geluiden van een heel bos produceerden, waarbij ze snel hun kopjes draaiden en wat met hun vleugeltjes bewogen.

Tot het plateautje waarop ze onophoudelijk hun kunstjes vertoonden van een doos gleed en op de tafel terechtkwam, blijkbaar een beetje ongelukkig, want hoewel het felgele vogeltje onbekommerd het kopje bleef draaien en met de vleugeltjes bleef klapperen, deed het rode niets meer. Het geluid was onveranderd: een heel kwetterend bos.

„Oh, dat gaat mijn man wel even maken”, zei een vrolijke vrouw die eerst zelf het rode vogeltje weer aan de praat probeerde te krijgen. Man kwam, en al spoedig was het rode vogeltje van zijn takje geschroefd en werden er pogingen gedaan het minieme contactje in het vogellijfje op te speuren.

„Hij is heel handig”, vertelde de vrolijke vrouw. „Hij kan ook heel rare dingen. Hij kan zo een vlieg uit de lucht vangen.”

„Ja”, zei hun twaalfjarige dochter, met een mengeling van ernst en amusement, „hij pakt zo een vlieg.”

„En dan”, ging de vrouw verder, „neemt hij een haar, van mij bijvoorbeeld en dan legt hij daar…”

„Je moet het even doen, pap”, zei de dochter.

„Daar is een vlieg”, wees een tante behulpzaam.

„Ik heb hem”, zei de man.

Gedienstig werd hem een haar aangereikt.

„Kijk”, zei de man, „dan houd ik de vlieg tijdelijk met twee vingers vast en dan heb ik de rest vrij om een knoopje in deze haar te leggen.”

Hij legde een knoop met een grote lus in de zeer dunne, glanzende blonde haar van zijn dochter.

„En dan trek ik dat lusje wat aan zodat zijn hoofdje er precies nog door kan.”

Het woord ‘hoofdje’ onderstreepte de zorgvuldigheid waarmee hier gewerkt werd.

Het vliegenhoofdje ging door de lus en de vlieg zat aan een halsband van haar. Hij vloog nu brommend rondjes, als een paard in de manege. Maar hij kon ook als eenvoudige transporteur dienen: de man bevestigde een heel klein snippertje papier aan de haar, zodat de vlieg het kleinste briefje ter wereld kon vervoeren.

Vroeger in de klas had hij er veel succes mee gehad, grijnsde hij. Vloog er ineens een vlieg met een papiertje door het lokaal.

Zijn vrouw verzon snel nieuwe mogelijkheden voor vliegen die dingetjes vervoerden: heel kleine drugs door de douane smokkelen, minieme computerbestanden over de grens brengen.

Als je handig bent, kan er heel veel.

Het was een leuke verjaardag.

Op verjaardagsfeestjes hoor je altijd wat de mensen bezighoudt, zeggen ze. Dat weet ik nu precies: de smaakverschillen tussen de rosse peppelboleet en de harde peppelboleet (de eerste is heerlijk, de tweede saai), de tornado in Lutjegast (angstaanjagend), het fluiten van mechanische vogeltjes en de vervoersmogelijkheden van de vlieg.

Gezondheidszorg? Nu ja, vooruit. Eventjes.

Maar nergens hypotheekrente of consumentenvertrouwen, hoor. De smaak van de taart, dat wel: een droom in hazelnoot, crème en meringue. Mmm!

    • Marjoleine de Vos