O my God, Manny naar de Westkust

Hij wilde „desnoods in Irak” spelen, zei hij vorige week, maar het is Los Angeles geworden. Manny Ramírez, de honkbalster van de regerend landskampioen Boston Red Sox, met de pyjamabroek en dreadlocks tot op zijn buik, heeft de club waarmee hij een complexe relatie onderhield na ruim zeven tumultueuze jaren verlaten. Gisteren trad hij in dienst van de Dodgers aan de Amerikaanse Westkust, het resultaat van een zeer complexe spelerstransactie waarbij naast de Red Sox en de Dodgers de Pittsburgh Pirates waren betrokken.

Ramírez is ongetwijfeld een van de beste honkballers en de kleurrijkste topsporter van Amerika, een publieksspeler die in zijn gedrag voortdurend de grenzen tussen geniaal en onhandelbaar verkent. Een voorbeeld van de briljante Ramírez was in het begin van het seizoen te zien. Vlak bij de tribune sprong hij naar een diep geslagen bal. Hij ving die in de lucht en maakte in één vloeiende beweging met zijn andere hand een ‘high five’ met een toeschouwer.

Voorbeelden van de onhandelbare Ramírez waren er dit jaar vaker. Hij sloeg een teamgenoot in de dug-out, gaf een clubofficial die karig was met het geven van vrijkaarten voor zijn uitgebreide coterie van vrienden en kennissen een ruwe duw en veinsde een knieblessure toen de Red Sox niet onmiddellijk zaten te springen om zijn contract van 20 miljoen dollar per jaar te verlengen.

Dat laatste incident was de druppel. Ramírez zat vorige week op de bank in een wedstrijd tegen de aartsrivaal New York Yankees, terwijl heel Boston wist dat hij niets mankeerde. Naar verluidt dreigde een spelersopstand tegen trainer Terry Francona als hij het gedrag van Ramírez nog langer zou accepteren. De staf van de Red Sox had daarop geen andere keus dan hem zo snel mogelijk te verkopen of te ruilen. De reactie van Joe Torre, de trainer van de Dodgers, op zijn nieuwe aanwinst was veelzeggend: „O, my God.”

De veteraan Torre, tot eind vorig jaar een succesvolle coach bij de Yankees, staat voor de ondankbare taak het ongeleide projectiel Ramírez te disciplineren. Bij de Red Sox zijn ze daar in elk geval niet in geslaagd. Ramírez genoot tot dit seizoen een ongekende vrijheid. Hij mocht te laat komen bij de start van het seizoen, hield bizarre plaspauzes tijdens wedstrijden en werd aan het eind van elk seizoen op eigen verzoek op de transferlijst geplaatst. Geen team wilde hem overigens hebben: hij was te duur en had last van een semi-permanent opspelend ego. Ramírez behoort tot het selecte gezelschap Amerikanen dat aan de voornaam wordt herkend. Manny being Manny is een bekende uitdrukking. Betekenis: onhandelbaar, verwend, boven de wet.

Rastaman Ramírez aan de Westkust. Honkbalminnend Amerika houdt de adem in.

    • Menno de Galan