Hannah’s held heet Huckabee

Veel jonge kiezers brengen dit jaar in de VS voor het eerst hun stem uit. In het eerste deel van een korte serie vandaag: Hannah (19), de conservatieve domineesdochter.

Hannah Giles Foto M. de Waal Hannah Giles. Foto M. de Waal Waal, M. de

Miami, 2 Aug. - Haar leraar noemde het de Laguna Beach-theorie. In de politicologieles op de universiteit moest Hannah Giles (19) zich buigen over kiezersstatistieken. Daaruit bleek dat jonge Amerikanen veel vaker Democratisch stemmen, vooral dit jaar.

De leraar vroeg van waar die voorkeur. Hannahs klasgenoten zeiden: omdat Barack Obama een toffe kerel is. Toen stond ze op. Jullie steunen hem alleen om erbij te horen, zei ze. Net als die kinderen in Laguna Beach, de reallifesoap van MTV waarin een stel rijke middelbare scholieren in een villa wordt gevolgd.

Hannah vertelt dat ze het vaker moeilijk heeft op de universiteit. Als christelijke conservatief is ze er sterk in de minderheid. Wanneer ze haar mond opendoet over politiek, heeft ze vaak meteen vijftig andere studenten tegen zich.

Haar klasgenoten kijken niet verder dan Obama’s vlotte verschijning. Zij wel, zegt ze. Ze belandt vaak in felle debatten, maar dat is ook genieten. Je moet weten wie je bent en waarvoor je staat. En daar moet je ferm over zijn. Mensen zien dan dat je ergens om geeft. Ook al zijn ze het niet met je eens en kun je ze niet overtuigen; ze waarderen dat.

De Republikeinse tegenstander van Obama maakt het haar ook niet gemakkelijk. In de voorverkiezing vond ze ex-dominee Mick Huckabee de beste, maar hij maakte geen echte kans. Haar ouders brachten een strategische stem uit op Mitt Romney. John McCain was nog niet hun vierde keus. Stemmen voelt als naar een bioscoop gaan waar twee waardeloze films draaien.

Hannah is dankzij haar ouders zo bewust met de wereld bezig. Net als zij haalt ze haar nieuwsfeiten vooral van FoxNews en Townhall.com. Op die laatste conservatieve website komt ze veel, omdat haar vader er een weblog heeft.

Doug Giles is een populaire, evangelical-predikant die landelijk bekend is. Hij schrijft boeken en zendt zijn eigen talkshows uit via internet en in de ether. Een centraal thema op zijn blog is bijvoorbeeld mannelijkheid versus metroseksualiteit. Verder verkoopt hij dvd’s waarop hij op groot wild jaagt in Afrika, ter verdediging van vrij wapenbezit.

In Miami treedt hij elke zondag op in een conferentiezaaltje in een luxe hotel in het sjieke noorden van de stad. Hannah, haar twee zussen en moeder zitten er vandaag op de eerste rij. Net als de overige dertig kerkgangers schateren ze om Dougs grappen over homo's en progressievelingen.

Met haar beste vriendin heeft Hannah vaak verhitte discussies. Briana is helemaal voor Obama. Dat komt door haar afkomst, denkt ze: zij is een Braziliaanse uit Californië. Hun laatste ruzie ging over de economie. Briana denkt als socialist, Hannah is calvinist. Mensen die hard werken moeten daarvoor beloond worden, de rest zoekt het zelf maar uit.

Briana is ook tegen de oorlog. Maar de terroristen tegen wie Amerika vecht, die kiezen er voor om slecht te zijn, zegt Hanna dan. Daar hoef je geen medelijden mee te hebben. Obama zou ze niet vertrouwen als opperbevelhebber. In een auto maak je je zorgen of je geen ongeluk krijgt, niet of je wordt opgeblazen. Het moet hier geen Libanon worden.

Natuurlijk is Amerika erg verdeeld. Het zou goed zijn als de volgende president eenheid bracht. Het is moeilijk debatteren met haar klasgenoten als ze het, om te beginnen, niet over de feiten eens worden. Daarom volgt ze nu ook de media van de progressieven. The New York Times, bijvoorbeeld. Daar kan ze zich mateloos aan ergeren, al leest ze er soms een interessante mening.

Maar Amerika blijft in een oorlog verwikkeld over overtuigingen. Voor het standpunt van het andere kamp toon je geen begrip, vindt ze. Dat gebruik je alleen om je eigen argument aan te scherpen.

Weblog De Race van 2008 op nrc.nl/race08

    • Merijn de Waal