Dokter de cel in

Mooie wijze dokters kijken de bezoeker aan vanaf de website galavit.ru. In Duitsland was er zwendel rond Galavit, in Rusland is het een medicijn. Galavit.ru

Een dokter, een koopman en een medisch journalist zijn door de rechtbank in het Duitse Kassel tot 7, 5 en 3 jaar gevangenisstraf veroordeeld wegens misleiding van kankerpatiënten. De advocaten kondigden direct na de uitspraak, op 18 juli, hoger beroep aan.

Vanaf 1999 maakte journalist Theo von K. propaganda voor het wondermiddel Galavit, ontwikkeld door Russische ruimtevaartonderzoekers. Hij liet de Duitse acteur Ivan Desny (bekend van de serie Tatort) optreden die beweerde dankzij Galavit van zijn prostaatkanker te zijn verlost. Eind 2001 werd bekend dat Desny nooit prostaatkanker had gehad, maar een kankerpatiënt had geacteerd om een vriend te helpen die in de Galavit-handel zat. Theo von K. incasseerde (omgerekend) 250 euro met iedere mediavermelding van Galavit.

Zakenman Falko D. kocht de ampullen in Rusland, verhoogde de prijs 25 maal en bood de Galavit-kuur aan voor (omgerekend van toenmalige D-marken) 8.600 euro. Galavit is in Rusland nog steeds als medicijn op de markt, tegen diarree en als ontstekingsremmer. Tegen 2000 werd het in westerse landen aangeprezen als een ‘geheim’ product van de Russische ruimtevaartgeneeskunde, waarmee kosmonauten en honderdduizenden kankerpatiënten succesvol waren behandeld.

Dokter Kurt Eike R. behandelde de patiënten in een kliniek in Bad Karlshafen, een kuuroord in het noorden van de deelstaat Hessen.

De bende verdiende ruim anderhalf miljoen, schatte de openbaar aanklager. De rechtbank oordeelde dat de beschuldigden hadden kunnen weten dat Galavit geen kanker geneest en dat ze dat hun patiënten hadden moeten vertellen, maar dat ze die daarentegen valse hoop hebben gegeven. Voornamelijk uitbehandelde kankerpatiënten kwamen naar Bad Karlshafen. Van de ongeveer 150 patiënten is er geen een meer in leven. De verdediging voerde aan dat er nooit goed onderzoek was gedaan naar Galavit bij kanker en dat de rechtbank dus ook niet kon beweren dat Galavit níet werkte.

    • Wim Köhler