‘We waren nooit van plan als band te gaan toeren’

Backstage praat Alice niet, maar op het podium wordt ze een brulboei. Ethan Khan en Alice Glass van het elektroduo Crystal Castles ontleenden hun bandnaam aan superheldin She-Ra.

Alice Glass en Ethan Khan Foto Daniëlle van Ark TO GO WITH AFP STORY IN FRENCH BY DAMIEN STEFFAN: "CRYSTAL CASTLES, SAMPLERS COMPULSIFS A LA RECHERCHE DU SON NEUF". A picture taken on May 22, 2008 in Paris shows Alice Glass and Ethan Kath (R), members of the canadian band Crystal Castles posing in Paris. Crystal Castles will perform on stage on June 28 during the Furia sound festival in Cergy, on July 9 in Valence and on July 19, 2008 during the Vieilles Charrues music festival. AFP PHOTO PIERRE VERDY AFP

Alice Glass praat niet, was er al gewaarschuwd. De zangeres van het Canadese elektroduo Crystal Castles is veel te verlegen. Inderdaad reageert Alice backstage bij haar Paradisoconcert niet eens op een voorzichtige begroeting. Ze loopt herhaaldelijk langs, in zichzelf gekeerd, haar gezicht verscholen onder een capuchon. Het contrast is enorm, als de twintigjarige zangeres het podium betreedt. Daar verandert ze in een nietsontziende brulboei, die teksten furieus in de microfoon schreeuwt. Ze buigt zich over het publiek op de voorste rijen en stort zich op het podium, niet bang voor blauwe plekken. De snerpende synthesizerklanken en het aanhoudende flitslicht doen de rest. Hier staat de meest extreme, revolutionaire live-act die de elektropop heeft opgeleverd.

Bandmaatje, toetsenman en producer Ethan Khan ontdekte Alice toen ze zangeres was van de punkband Fetus Fatale. Daar schreeuwde ze ook al de hele zaal bij elkaar. Ethan werd geboren in Jakarta en werkte in Toronto onder diverse namen, waaronder Kill Cheerleader. Hun eerste samenwerking bestond uit een stemoefening die per ongeluk door Ethan werd opgenomen en die als Alice practice op hun debuutalbum Crystal Castles terecht kwam. „Ik werkte thuis aan instrumentale tracks en wist dat ik er zang bij wilde hebben toen ik Alice hoorde. Zij heeft een extreme, roekeloze manier om dingen te zeggen. Ze zong zeven nummers in en pas een jaar later vroeg een Londens label of ze het mochten uitbrengen. We waren nooit van plan om als band te gaan toeren. Inmiddels hebben we samen de halve wereld afgereisd.”

Ze zijn vrienden met Klaxons (UK) en Teenagers (Frankrijk), bands die evenmin de confrontatie vrezen. Crystal Castles deelt de naam met een videospelletje van Atari uit 1983. Ethan en Alice ontleenden hun bandnaam echter aan de tekenfilm She-Ra: Princess Of Power over een futuristische superheldin. „We zagen een televisiecommercial voor het kasteel dat speelgoedfabrikant Mattel naar aanleiding van die serie op de markt bracht. ‘Crystal Castles: the source of all power’ was de pay-off. Dat stond ons wel aan: de basis van al onze creatieve krachten. Het toeval wil dat de geluiden die ik in onze nummers verwerkt, veel gemeen hebben met de computerbliepjes van oude Atari’s. Zo valt alles op zijn plaats, zonder dat we ooit een aflevering van She-Ra gezien hebben.”

Van de klanken die vanzelf uit synthesizers komen als je op een paar knopjes drukt, raakt Ethan niet opgewonden. „Ik wil zelf geluiden creëren. Dat doe ik door het kortsluiten van elektronische systemen, circuit bending. Ik maak een willekeurig apparaat open en zoek de chip die het geluid produceert. Dan sluit ik een paar draadjes aan en experimenteer net zo lang tot ik nieuwe geluiden vind. Die sessies nam ik op en zo kwam ik aan uren met oorspronkelijk geluidsmateriaal. In 2004 begon ik met muziek die alleen uit samples bestond. Dat werkte goed en binnen de kortste keren had ik een publiek dat er cd’s van wilde kopen. Maar dat kon niet, omdat ik geen juridische toestemming kreeg om al die samples te gebruiken. De advocaten van Madonna en Salt N Pepa lagen dwars. Toen ben ik het zelf maar gaan doen.”

Ethan verzon songtitels als Courtship dating en Untrust us; Alice bedacht er de teksten bij. Die zijn niet per definitie coherent of verstaanbaar. Klassieke muziek is een van Ethans inspiratiebronnen. „Het nummer Air war is gebaseerd op een sample van Luciano Berio, die in de jaren vijftig van de vorige eeuw een van de eerste elektronische stukken componeerde. Hij manipuleerde een tape van zijn vrouw die voorleest uit Ulysses van James Joyce. Wat je hoort is een onherkenbaar vreemd geluid, maar de geest van Joyce waart erin rond. Ik ben niet geïnteresseerd in gewone popmuziek. Wij zoeken de grenzen.”

Crystal Castles Lowlands zo 17 aug, X-ray, 20-20u50.

    • Jan Vollaard
    • Door