Brits klimaatbeleid valt erg tegen

Geen land dat zo veel doet om de uitstoot van broeikasgassen tegen te gaan als het Verenigd Koninkrijk. Tussen 1992 en 2004 is de Britse uitstoot gedaald met 5 procent. Althans, zo luidt de officiële visie.

Volgens het Wereldnatuurfonds (WNF) houden de Britten zichzelf voor de gek. Veel industrieën zijn de afgelopen jaren verhuisd naar China en India, waar dezelfde producten vaak minder milieuvriendelijk worden gemaakt. Daarna worden ze per vliegtuig of schip naar Groot-Brittannië vervoerd ten behoeve van de Britse consument. De Britten danken hun klimaatsucces volgens het WNF dus aan het feit dat de Chinezen en Indiërs het vuile werk opknappen.

De Britse regering handelt daarmee niet in strijd met de regels. Ook volgens de rekenmethodes van het Kyoto-protocol, met wereldwijde afspraken over het tegengaan van klimaatverandering, hoeven geïmporteerde goederen en internationale lucht- en scheepvaart niet te worden meegeteld bij het berekenen van de CO2-uitstoot.

Maar de Britse regering weet heel goed dat er sprake is van gegoochel met cijfers. Begin vorige maand publiceerde het ministerie van Milieu een door het SEI, een milieuafdeling van de universiteit van York, geschreven rapport waaruit bleek dat een eerlijke berekening van Britse emissies heel anders zouden uitvallen. Als de cijfers worden gebaseerd op de consumptie, is de uitstoot sinds 1992 niet met 5 procent gedaald, maar met 18 procent gestegen. In feite is Groot-Brittannië verantwoordelijk voor 200 miljoen ton kooldioxide meer dan de regering zelf zegt.

Het ministerie slaagde er volgens het Wereldnatuurfonds in met een onleesbaar persbericht en een onbegrijpelijke titel (Development of an Embedded Carbon Emissions Indicator – De ontwikkeling van een verankerde indicator voor emissies) te voorkomen dat het rapport veel aandacht kreeg. Maar nu komt het WNF met vrijwel dezelfde cijfers, eveneens op basis van onderzoek van het SEI.

Volgens WNF-woordvoerder Stuart Bond blijkt dat de Britse cijfers „een leugen” zijn. „De regering moet niet denken dat ze haar emissiedoelstellingen kan halen zonder bedrog”, aldus Bond.

De Britse regering kan zich nu nog verschuilen achter de toenemende vervuiling in China. De vraag is hoe dit probleem in een toekomstig klimaatakkoord moet worden opgelost. Wie is verantwoordelijk voor de uitstoot van broeikasgassen, vraagt een onderzoeker van het SEI zich af, de producent of de consument?