Het rommelt in rijke ploeg

Maandag berichtten de media over de variabele bloedwaarden van wielrenner Thomas Dekker.

Dat kan hem nog veel geld gaan kosten.

De opgelaaide affaire rond Raborenner Thomas Dekker laat vooral zien hoe verziekt de wielerwereld is. Eind vorig seizoen stemde de vereniging van profwielrenners (CPA) in met de invoering van een biomedisch paspoort, op voorwaarde dat de van renners verkregen medische gegevens strikt vertrouwelijk zouden worden behandeld. Maar in het escalerende conflict rond Rabobank en Dekker liggen vertrouwelijke medische gegevens nu op straat.

Maandag, een dag na de Tour de France, berichtte de Volkskrant dat de 23-jarige wielrenner een van de 23 renners is bij wie de internationale wielerunie UCI begin mei ‘variabele bloedwaarden’ heeft geconstateerd. „Verschillende bronnen van buiten de bank” zouden het verhaal bevestigen. Maar zijn het ook bronnen van buiten de wielerploeg? De ploegleiding van Rabo heeft in elk geval meer reden om het verhaal stiekem naar buiten te brengen dan de derde betrokken partij, de UCI. Van geen van de andere 22 betrokken renners kwamen tot nu toe namen naar buiten.

Directeur Harold Knebel van de Rabobank Wielerploegen reageerde bij de NOS uitvoerig op het verhaal met de anonieme bronnen. Hij ontkende weliswaar omstandig dat het om doping ging – dat zou de toekomst van de ploeg op het spel zetten –, maar bevestigde dat er sprake was van ‘variabele bloedwaarden’. Blijkbaar mag Knebel vrijuit spreken over vertrouwelijke gegevens, waar ‘zijn’ renners worden beboet voor onwelvoeglijk taalgebruik.

Dekker kreeg in het betreffende krantenartikel geen weerwoord en kon daarin dus ook niet de suggestie weerleggen dat Rabobank na de affaire-Rasmussen in 2007 per se zonder incidenten de Tour wilde rijden en dat hij daarom niet was geselecteerd. Door de ‘variabele bloedwaarden’? Dekker sloeg terug met een brief van de UCI, waarin staat dat er van te hoge waarden geen sprake is en dat niets zijn deelname aan wedstrijden in de weg staat. Hij reageerde bij een criterium in Boxmeer beschaafd op alle commotie. Maar vraag zijn naasten eens hoezeer de affaire de jonge topper aangrijpt. Volop kans bovendien dat het hem in dit rigide anti-dopingtijdperk nog geld kost ook. Elk gerucht maakt een renner minder waard voor toekomstige werkgevers.

Dekker tekende vorig jaar vlak voor de Tour een nieuw contract, dat hem tot en met 2009 aan Rabo bond. Na de affaire-Rasmussen en een wisseling in de top van de ploeg (waar bankier Harold Knebel de opgestapte Theo de Rooij opvolgde als directeur) veranderde het beleid bij de Nederlandse ploeg ingrijpend. Op aandringen van de sponsor voerde de nieuwe leiding een extreem strak regime in; renners moeten online op de minuut aangeven waar ze verblijven. De tijd van individuele vrijheid is voorbij.

Waarom zou Dekker zich kritiekloos neerleggen bij de nieuwe regels? Als topsporter is hij in eerste instantie zelf verantwoordelijk voor het slagen van zijn carrière. Bij junioren en amateurs won hij vrijwel alles, bij de profs volgden al snel Tirreno-Adriatico, de Ronde van Romandië en een uitblinkersrol in de Tour van 2007. Sinds zijn vertrouwensman, oud-toprenner en bondscoach Gerrie Knetemann, een paar jaar geleden overleed, heeft de jonge atleet in Italië op eigen kracht een veilige omgeving gecreëerd, waarin hij blijkbaar het beste uit zichzelf kan halen.

Tegenstanders veroordelen de omstreden arts Luigi Cecchini, met wie Dekker in zijn woonplaats Lucca tot vorig jaar samenwerkte. Maar bewijs voor verboden methodes moet nog worden geleverd. Ook Dekkers dit jaar gestopte ploeggenoot en vriend Michael Boogerd is om volstrekt onduidelijke redenen niet meer welkom bij de ploeg die hij mede groot maakte. Dekker staat er alleen voor.

Net als meer mensen binnen de ploeg heeft Dekker overduidelijk geen vertrouwen in ‘fietstoerist’ Knebel. Tegen diens vazallen Erik Dekker (tweede ploegleider) en Luuc Eisenga (pr-man), die zich vorig jaar al negatief over Thomas Dekker uitliet toen hij nog in dienst was van T-Mobile, is de weerstand gegroeid. Tijdens de Tour schaarde ook eerste ploegleider Erik Breukink, net zo veel of weinig betrokken bij de affaire-Rasmussen als de opgestapte De Rooij, zich in het ‘strenge’ kamp, met gepeperde uitspraken over Dekker in deze krant. Dat het rommelt binnen de rijkste ploeg van het peloton blijkt ook uit recente kritiek van groenetruiwinnaar Oscar Freire. De drievoudige wereldkampioen beklaagde zich in de Spaanse krant El País over onvoldoende steun van ploeg en leiding.

Dekker zou dit voorjaar hebben geweigerd zijn ploeg inzage te geven in zijn medische gegevens van de afgelopen jaren. Dat toprenners voorzichtig zijn met het afstaan van medische dossiers is niet vreemd in een tijd waarin vertrouwelijkheid bij zakelijke conflicten snel wordt geschonden. Bovendien, Dekker fietste de afgelopen zeven jaar voor Rabobank. Ploegartsen moeten toch allang beschikken over de benodigde gegevens?

Natuurlijk is Dekker soms lastig voor zijn ploeg. Hij denkt behoorlijk zwart-wit, dreigt snel met advocaten bij conflicten en lekt soms vervelende zaken naar de pers. Maar geeft dat bank en ploegleiding het recht de carrière van een jonge topsporter op het spel te zetten?