Willekeur op wielen

De popzanger die in zijn kleedkamer een snuifje cocaïne neemt en daarna een spetterend optreden verzorgt, kan rekenen op luide toejuichingen. De zakenman die zijn jetlag met medicamenten overwint en de deal van zijn leven sluit – gefeliciteerd. Bij wielrenner Tom Boonen werden op 26 mei sporen van cocaïne gevonden. De Belg werd deelname aan de Tour de France ontzegd. Dat was weliswaar niet volgens de regels, maar de Tourorganisatie vond hem geen nette man meer. Hij werd de dupe van willekeur.

De strijd tegen vermeend dopinggebruik in het wielrennen heeft hysterische en onsmakelijke vormen aangenomen. De Belg Kevin Van Impe fietste wegens een knieblessure al negen maanden niet meer toen eerder dit jaar zijn zoontje te vroeg werd geboren. Terwijl Van Impe de begrafenisondernemer op bezoek had, werd er aangebeld door een man met een potje. Van Impe legde de situatie uit, maar nee, de controleur kon niet later terugkomen. Regels zijn regels (in dit geval). Plassen dus maar.

De Luxemburger Johnny Schleck, vader van twee fietsende broers in de Tour de France, werd vorige week met zijn auto in Frankrijk aangehouden en een agent trok daarbij zijn pistool. De politie doorzocht de auto op dopingmiddelen – en vond niets. Welk bewijs zou er eigenlijk zijn geleverd als Schleck senior daarover wel had beschikt?

De Franse wetgeving tegen doping is dit voorjaar aangescherpt. Zo kon het gebeuren dat renners die dit jaar in de Tour werden betrapt, niet alleen uit de wedstrijd werden genomen, maar soms ook publiekelijk in de boeien werden geslagen en naar de gevangenis gebracht. De vraag waar de Franse justitie zich eigenlijk mee bemoeit, wordt niet meer gesteld. De wielrenner is nu eenmaal geen baas meer over het eigen lichaam.

Uit een artikel in de bijlage Wetenschap in NRC Handelsblad bleek zaterdag dat betrapte wielrenners eigenlijk domkoppen zijn of naar slechte adviseurs hebben geluisterd. De slimme gebruiker is nog altijd niet te betrappen. Dat wil allerminst zeggen dat niet betrapte renners dus gebruikers zijn. Schuld staat nog altijd pas vast als het bewijs is geleverd, al geldt in de wielersport die stelregel allang niet meer en leidt een verdenking – soms – al tot sancties.

De 33-jarige Spanjaard Carlos Sastre heeft gisteren de Tour de France gewonnen. Maar we moeten de berichten over de dopingcontrole de komende dagen nog even afwachten. Dan weten we of Sastre betrapt is, en zo nee, dan is hij dus slim of een niet-gebruiker. Een onbevredigende situatie.

Het grootste probleem is niet het dopinggebruik, maar het dopingverbod. Achter het containerbegrip doping gaat een baaierd aan middelen schuil. Voorop gaan laboratoria die de middelen produceren. Er achteraan komen de laboratoria die ze moeten opsporen. Daartussenin fietsen de renners. Soms halen ze in, soms worden ze ingehaald. Alleen een liberalere opvatting over dopinggebruik kan aan deze uitzichtloze wedloop een einde maken. Met oog voor de gezondheid van topsporters en in de wetenschap dat heel wat middelen veel minder slecht voor hen zijn dan, bijvoorbeeld, de lucht van Peking.