Speler met grafische wetten

Ron Rooymans zocht vaak de eenzaamheid op om te kunnen etsen en tekenen.

Ook experimenteerde hij met blikschaar en zink.

In zijn woonplaats Gellicum in de Betuwe is vorige week maandag op 67-jarige leeftijd beeldend kunstenaar Ron Rooymans overleden. Hij was al geruime tijd ziek. Als kunstenaar was Rooymans autodidact. Hij maakte etsen en schilderijen en later ook installaties. „Heel existentieel werk”, aldus Ger Luijten, hoofd van het Rijksprentenkabinet in Amsterdam dat werk van hem bezit. „Het ging altijd over wie hij was en hoe hij zich tot zichzelf en anderen verstond. Zijn kunst raakte de essentie van het bestaan. Bij Rooymans heeft dat existentiële op een nogal pure manier gestalte gekregen. In de jaren zeventig zocht hij bijvoorbeeld regelmatig de eenzaamheid op van een Iers eilandje, om met zichzelf geconfronteerd te worden en daar schilderijen, etsen en aantekeningen over te maken.”

Midden jaren negentig hield Rooymans bij gebrek aan erkenning op met het maken van kunst. Toch is zijn werk opgenomen in de collecties van Museum Het Valkhof in Nijmegen, Museum Schloß Moyland in Duitse Bedburg-Hau en het Rijksprentenkabinet van het Rijksmuseum in Amsterdam. Dat verwierf enkele jaren geleden een selectie uit Rooymans’ grafische en getekende oeuvre. Op de aanwinstententoonstelling van het Rijksprentenkabinet in het Bonnefantenmuseum in Maastricht zijn momenteel twee werken van Rooymans te zien, waaronder een ets die hij van zijn lever maakte. Dat deed hij door met een blikschaar de omtrek van een lever uit een zinkplaat te knippen en zowel die vorm als de restvorm – een lange sliert verknipt zink – in te inkten en af te drukken. „Rooymans was heel experimenteel met de mogelijkheden en onmogelijkheden van de grafische kunst bezig”, aldus Ger Luijten. „Hij inkte dierenhuiden, noppenplastic en objecten in en legde die onder zijn etspers. Hij zat daar in dat dorpje aan de Linge jarenlang de wetten van de grafiek te tarten.”