Sluipend naar de top

Carlos Sastre, de derde Spaanse Tourwinnaar op rij, verblijft graag in de schaduw.

Hij spreekt zich niet al te hard uit over zijn ‘besmette’ generatiegenoten.

In de tuin van het hotel van CSC in Lescar waren de dag na de eerste zware bergetappe alle schijnwerpers gericht op de extraverte broers Schleck en de charismatische ploegleider Bjarne Riis. Intussen sloop een 1,72 meter kort en 61 kilo licht mannetje tussen wat bomen stiekem naar binnen. „Laat mij maar in de schaduw blijven”, zei Carlos Sastre. „Lekker rustig, geen stress.” Desgevraagd gaf hij vervolgens in minder dan een minuut een haarscherpe analyse van de Tour tot dan toe. „Mentsjov maakt de beste indruk.” Niet Evans? „Mentsjov is sterker.”

Tien dagen later, woensdag 23 juli, ’s middags tegen vijven, demarreerde Sastre in de eerste steile kilometer van Alpe d’Huez uit de groep met favorieten. Wie probeerde als enige te volgen? Denis Mentsjov. De Spaanse klimmer ging nogmaals hard aan, de Russische Rabokopman brak, en weg was Sastre. Op naar de ritzege, met meer dan twee minuten voorsprong op zijn concurrenten. Hét moment van de Tour 2008, zelfs zevenvoudig Tourwinnaar Lance Armstrong sloeg op de laatste klim nooit zo’n groot gat. Op naar de eindzege? „Ik ga eerst genieten van elke moment dat ik de gele trui draag en denk verder nog nergens aan”, antwoordde de 33-jarige Sastre kalm. Zo schoof de nieuwe geletruidrager de favorietenrol voor de slottijdrit handig door naar de Australiër Cadel Evans en bleef hij zelf in zijn geliefde schaduw.

In de 53 kilometer lange tijdrit naar Saint-Amand-Montrond maakte Sastre zaterdag vanaf de eerste kilometer duidelijk dat er voor Evans, normaal gesproken de betere tijdrijder, niets te halen viel. Op de eindstreep verloor hij een paar tellen, maar de eindzege was binnen. Zoals de CSC-kopman in de wedstrijd vaak precies weet wanneer hij moet aanvallen, weet hij ook wanneer hij buiten de koers uit de schaduw kan treden. „Eindelijk win ik de gele trui”, sprak hij na afloop. „Dit is een droom die ik al heb sinds ik met wielrennen begon. Ik kwam hier met een enorme motivatie, was beter voorbereid dan ooit. Gelukkig is het gegaan zoals ik in mijn hoofd had.” Dus toch: Tourzege met voorbedachten rade.

Sastre droeg de overwinning op aan zijn zwager José-Maria ‘Chava’ Jiménez, de Spaanse topklimmer die in 2003 op 32-jarige leeftijd in depressieve toestand overleed aan een hartstilstand. „Wij waren onafscheidelijk, hadden dezelfde droom. Chava zal altijd in mijn gedachten blijven, vandaag was hij ook bij me. Als ik de Tour win is het ook voor hem.”

Jiménez, negen keer winnaar van een bergetappe in de Vuelta, is het meest dramatische voorbeeld van een vrijwel verdwenen generatie Spaanse ronderenners: Roberto Heras, Iban Mayo, Francisco Mancebo, Joseba Beloki, Igor Gonzalez de Galdeano, Angel Casero, Isidro Nozal, Oscar Sevilla, Marcos Serrano, David Etxebarria, Aitor Gonzalez. Allen raakten in meer of mindere mate betrokken bij dopingaffaires.

Tegen de trend in het huidige wielrennen in voelt Sastre zich niet geroepen om al te hard afstand te nemen van zijn ‘besmette’ generatiegenoten. Hij prees „inspiratiebron” Laurent Jalabert en had warme woorden voor Manolo Saiz, zijn vroegere ploegleider bij ONCE die wegens betrokkenheid bij Operacion Puerto uit de wielersport verdween. „Manolo leerde me trainen en afzien, de basis om prof te worden. Mijn goede tijdrit heb ik voor het grootste deel aan hem te danken.”

Sastre, de afgelopen twee jaar vierde, is de derde Spaanse Tourwinnaar op rij. In 2006 won Oscar Pereiro, nadat Floyd Landis wegens dopegebruik werd gedeklasseerd. Vorig jaar was Alberto Contador de beste, nadat Michael Rasmussen door zijn eigen ploeg uit koers was gehaald. Sastre dankte omstandig zijn ploeg. „Ik ben een atleet die niet te veel praat, maar graag luistert. Communicatie met teamgenoten is een sleutel tot dit succes. Ik had vertrouwen in hen, zij in mij.”

Zijn eerste daad als Tourwinnaar is vandaag een bezoek aan het kinderkankerfonds in Gent, waar hij via zijn Belgische supportersclub van 450 leden mee in contact is gekomen. Zoals Sastre al langer goede doelen steunt voor sportende kinderen in zijn Spaanse woonplaats El Barraco en Zuid-Afrika en kinderen met het syndroom van Down, tot nu toe bijna anoniem. Maar als Tourwinnaar is er nooit meer schaduw.

Lees alles over zijn loopbaan op www.carlossastre.com