Walter Godefroot

Morgen, als op de Champs Élysées in Parijs de 95ste Tour de France eindigt, is Walter Godefroot er niet bij. Ook al was hij er in 1975 in een fraaie eindsprint de eerste winnaar. Zie hem staan op het podium bij de nieuwe finishplaats, ver in de schaduw van de Franse eindwinnaar Bernard Thévenet, die verrassend vijfvoudig Tourwinnaar Eddy Merckx versloeg.

Walter Godefroot (Drongen, 2 juli 1943) haalde de top in de absolute glorietijd van het Belgische wielrennen. Als debutant versloeg hij in 1965 Eddy Merckx in het Belgisch kampioenschap. Hij won klassiekers als de Ronde van Vlaanderen (twee keer), Parijs-Roubaix en Luik-Bastenaken-Luik. Hij behaalde tien ritzeges en de groene trui in de Tour, twee ritzeges in de Vuelta en een in de Giro. En bleef er bescheiden bij. ‘Boerke van Drongen’, zei hij zelf.

Als ploegleider begon hij in de jaren tachtig bij IJsboerke. Zijn Nederlandse renners – Theo de Rooij, Peter Winnen – kijken lyrisch terug. Verantwoorde keuzes maken, daar draaide alles om. Ook toen hij in de jaren negentig, in het epotijdperk, van het Duitse Telekom een topploeg maakte. Bjarne Riis, Jan Ullrich en Erik Zabel schitterden in de Tour.

Voormalig verzorger Jef d’Hont beschuldigde Godefroot in april 2007 leiding te hebben gegeven aan epogebruik bij Telekom. Renners bekenden gebruik, Godefroot probeerde zich genuanceerd te verdedigen. Maar hij was als adviseur van Astana niet meer welkom in de Tour van vorig jaar. „Als ik niet welkom ben, kunnen ze beter geen Tour meer organiseren”, zei hij begin dit jaar bitter.

Maarten Scholten