Transparante vogeltjes

Sinds kort loop je onder een poort van vogels station Amsterdam-Zuid binnen. Een stuk of vijftien zitten er links, rechts en boven je op takken, of vliegen door de lucht. Allemaal zijn ze via lange, doorzichtige draden verbonden aan een nest vol eieren op een tak rechts.

Prorail vond dat het wat verwaaide station onder de snelweg en spoorlijn bij het Amsterdamse World Trade Center een nieuwe „uitstraling” nodig had. Van binnen is het opgefrist en de ingang aan de kant van het WTC is nu gemarkeerd met een vrijstaande glazen muur van veertig meter breed en zeven meter hoog. Elspeth Diederix heeft daar een reusachtig, sierlijk en intrigerend kunstwerk van gemaakt.

„Ik wilde een natuurlijk landschap maken, zodat je de mensen die naar kantoor gaan een andere wereld kunt geven”, zegt Diederix (1971). „Transparante vogels leken me een mooi beeld opleveren: rustgevend en sprookjesachtig.”

Het resultaat is een fantastisch landschap dat iets vrolijks heeft als je er gehaast onderdoor loopt naar je werk op het hoofdkantoor van ABN Amro. Maar wie er wat langer bij stil staat, voelt een somberte opkomen.

Mooi is dat de lucht en de aarden dijk van de snelweg op de achtergrond zichtbaar blijven. Het tegenlicht links en boven de stationsingang gebruikt Diederix door de vogels en takken daar transparant te laten. De enige kleur komt van een rood besje in de snavel van een vogel. Op het grotere rechterdeel, waar het talud van de snelweg voor een donkere achtergrond zorgt, is juist wel kleur. Er bloeien zelfs roze bloempjes aan de boom en de schimmel op een van de takken is warm oranje.

Diederix heeft Birdie, birdie gemaakt als een installatie van 4 meter breed en 70 centimeter hoog met echte takken en bladeren. „Toen het klaar was, heb ik een foto gemaakt en die is op het glas gezet. Er is niets gephotoshopt. De doorzichtige takken zijn afgietsels van echte takken in polyester. De vogeltjes heb ik eerst van was gemaakt. Hier en daar kun je de draadjes zien waar ze aan hangen.”

Dat je van Birdie, birdie niet vrolijk wordt, komt waarschijnlijk door wat er in het nest ligt. Geen blije eitjes, maar bolletjes dril. Via meterslange transparante slierten zijn die verbonden met de vogels. Sommige hebben wel vijf slierten aan hun kopje hangen en bezwijken haast onder het gewicht. „Door de vergroting van vier naar veertig meter gebeuren er dingen die je niet in de hand hebt”, zegt Diederix. „Dat is altijd een beetje een shock. Maar het was superleuk om te doen. Zoiets groots had ik nog nooit gemaakt.”