Speculaasbrokken & appelcompote

In de korte zomerserie random cooking koken we experimenteel en met de dobbelsteen. Vandaag op bezoek bij de buurtsuper.

De buurtsuper is een dodo in spe. Schattig, maar gedoemd om uit te sterven. De buurtsuper is duur, heeft weinig, je mag er niet je eigen groente afwegen. En bij de kassa staat altijd iemand te kletsen. Toch moet de buurtsuper blijven, dat weten we allemaal.

De random kok rolt zijn dobbelsteen door de winkel en bepaalt met het gegooide resultaat wat er in het winkelmandje komt. Hij zoekt een klant in een rode jas, werpt de dobbelsteen, en schuift dat aantal winkelschappen op naar rechts. Hij gooit opnieuw voor de plank en voor het product.

In de buurtsuper is het daarvoor te stil. Niemand in een rode jas. We zoeken de klant. Haast is geboden, want onze klant rekent al bijna af. Ze staat met haar rug naar de koekjes. Dat ziet er goed uit. Product één: speculaasbrokken. Hoera!

Maar nu is de klant weg. Bij gebrek aan beter dobbelen we vanaf de juffrouw van de brood- en kaasafdeling. We gooien 4. Langs de yoghurt, langs de tofublokjes, langs de kappertjes. Dan staan we bij de conserven. We willen niet de groenten van Hak hebben. En zeker niet de kapucijners. Wat wordt het?

Een één. Appelmoes! Een wereld van mogelijkheden ontvouwt zich. Een oud-Hollandse broodschotel? Het is het onderschoven kindje onder de ovenschotels, bijna vergeten in de wereld van Aardappel Anders en quiche met zalmsnippers. Er kan alles in wat nog over is aan het eind van een koude winter, of als de bodem van de studiefinanciering in zicht is: appels, oud brood, eieren en suiker. En onze speculaas.

De ‘appelcompote’ ernaast (sinds wanneer heet dat geen appelmoes meer?) en rode kool. We staan nu toch al bij de blikken en potten en het moet wel op warm eten blijven lijken. Voor het zomerse effect trekken we een rosé open, terwijl de broodschotel in de gasoven staat te pruttelen. Lekker! Morgen wel een balansdag.