Het mannetje van de maan

In een dorpje bij volle maan,

komt er elke keer een mannetje aan.

Hij heeft een lange jas, wit gezicht,

mond gesloten, ogen dicht.

Het is het mannetje van de maan.

Hij kijkt of iedereen wel naar bed

is gegaan.

En is er iemand niet naar bed,

dan heeft het mannetje veel pret.

Want hij neemt het jongetje

dan mee weg,

maar met de meisjes, zeg,

die sluit hij op in een huisje,

in een fles of in een kluisje.

En als ze dan zoet slapen gaan,

brengt het mannetje hen weer

bij hun huisjes aan.

Gedicht van Kelly Naber, 15 jaar, uit Enschede