Onze popangst is weg

Talloze Nederlandse bands willen op Lowlands spelen, maar Hit Me Tv staat er.

Dat komt door een goede timing, een portie geluk, zakelijk inzicht én talent.

. Voorjaar 2002. In een donker zaaltje, vlak langs de N201 ter hoogte van Aalsmeer, staat een zanger met twee microfoons. De linkermicrofoon gebruikt hij voor een galmende echo, uit de rechter klinkt helder zijn stem. Ondertussen klimt hij over speakers, schreeuwt, springt en lacht naar de meisjes.

Gitarist Frank van Roessel staat die avond tussen het publiek en is totaal ondersteboven. Hij zoekt de zanger na afloop op en vraagt hem of hij wil zingen in Van Roessels band, Conqbine. Een paar maanden later spelen ze samen in het Apeldoornse popcentrum Gigant.

Zanger Jaap Warmenhoven moet lachen als hij aan die tijd terugdenkt, vooral aan de manier waarop ze toen met elkaar omgingen – zo voorzichtig en respectvol. Diezelfde band heet nu Hit Me Tv. Volgende maand spelen ze op Lowlands.

Waarom is Hit Me Tv wél gelukt wat die vierhonderdduizend andere muzikanten – want zoveel muzikanten telt Nederland ongeveer – niet voor elkaar krijgen?

Stel je die vraag aan de band zelf, dan antwoordt Warmenhoven: „Omdat we geen vriendenband zijn”. Hij sloot zich destijds aan bij Frank van Roessel, Bow Evers en Thijs van Vuure omdat hij hen goede muzikanten vond. Hij wijst naar de gitarist. „Frank leek me niet eens erg aardig. Die jongen stond erbij als een robot (hij wuift met een hand voor zijn gezicht), totaal in zichzelf gekeerd. Inmiddels zijn we natuurlijk vrienden geworden. Maar dat telt niet als je een cd opneemt. De tape loopt, dat is je verantwoordelijkheid, en dan moet je elkaar op alles kunnen aanspreken. De mantel der liefde kennen we niet.”

En zo namen ze ook geen genoegen met de producer waarmee ze eerder (onder een andere naam) al eens een plaat opnamen. „We wilden een omslag maken”, legt Warmenhoven uit. Voor hun switch van emo-metal naar de meer dansbare rock van Hit Me Tv nodigde de band in de zomer van 2006 de Vlaamse producer/muzikant Frank Duchêne uit om naar een optreden op de Gentse Feesten te komen kijken. Duchêne richtte onder meer de band Hooverphonic op en werkte met Soulwax samen. Na het optreden zegde Duchêne toe. „Beestig vond-ie ons. Jullie rocken, zei hij.”

Maar daarmee waren ze er nog niet. Waar andere bands graag opscheppen over een natuurlijk, creatief proces, geven de bandleden toe maanden te hebben geploeterd. Allereerst stuurde Duchêne hen terug naar de oefenruimte. Bijna een jaar later dan gepland vond de producer hen goed genoeg om een album op te nemen.

„We hebben opnieuw en veel strakker leren spelen”, zegt Warmenhoven. „Daarom klinken we nu ook zo anders.” En dat is dus geen „commerciële move”, dat geluid hebben ze te danken aan een verbeterde techniek, aldus de zanger. „En we zijn onze popangst verloren.”

Maar bewust of niet, „dat nieuwe geluid sluit wel exact aan bij de huidige jaren 80 hype, waarin new wave en rock weer boven komen”, zegt Arjen Davidse, hoofd popmuziek van Muziekcentrum Nederland (voormalig Nederlands Pop Instituut).

Is dat dan het recept voor succes? Nee, een recept is er niet, meent Davidse „Van al die vierhonderdduizend Nederlandse muzikanten komt maar een klein deel bovendrijven”, zegt hij. „Toch, het tijdig inspringen op een hype, een goede timing, kan wel helpen.”

Hit Me Tv wist zich in de kijker van de invloedrijke radio-dj Giel Beelen te spelen. De band belandde op de playlist van 3 FM. Dat is een kwestie van geluk, maar ook van talent.

Daarnaast is Hit Me Tv zakelijk ingesteld. Als een van de eerste Nederlandse bands hebben ze geen reguliere platenmaatschappij, maar zijn ze een combideal aangegaan met concertpromotor The Alternative. Die afspraak is te vergelijken met de zogenoemde 360-gradendeal (maar mét behoud van rechten voor de band), waarbij een platenmaatschappij niet alleen de cd van een artiest uitbrengt, maar ook de boekingen, het management en de merchandising voor zijn rekening neemt. In een tijd waarin inkomsten niet meer zoals vroeger vooral uit cd-verkoop worden gegenereerd, maar hoofdzakelijk uit optredens, is dat geen domme zet.

The Alternative, vertelt manager Jacco van Lanen, heeft vervolgens samen met communitysite Hyves een ‘showcase’ georganiseerd. Mensen die zich als ‘vrienden’ hadden aangemeld op de Hyves-pagina van Hit Me Tv, konden gratis naar een concert van de band. Van Lanen: „Dat was een volle bak.”

Op dezelfde site is ook hun eerste clip te zien. Maybe the dancefloor is door de muzikanten grotendeels zelf bedacht en gemaakt. En ook die getuigt van slim inzicht. De bandleden worden er in containers rondgereden in schematische figuren, en maken zo op een aanstekelijke manier een knipoog naar Here it goes again van OK Go, dé YouTube-hit van 2007 (15 miljoen hits). Daarin glijden vier jongens op een loopband volgens dezelfde schematische figuren door het beeld.

Maar het belangrijkste, zegt iedereen, is toch talent. „De jongens hebben de blaren op hun vingers gespeeld, de afgelopen jaren. Ze maken goede muziek”, zegt Arjen Davidse.

En daar gaat het om. Zeker op een festival als Lowlands, waar ze het tegen ruim honderdvijftig andere bands opnemen. „Optreden op Lowlands betekent overigens niet dat je er bent”, aldus Davidse. „Voicst eet ook nog steeds boterhammen met pindakaas.”

Hit Me Tv zondag 17 augustus, India, 14.15 - 14.45 uur