Naar Anna voor een man

Aanstaande zaterdag zal de Anna-kapel in het Brabantse plaatsje Molenschot weer volstromen met voor het grootste gedeelte vrouwen die op zoek zijn naar de ware jacob.

„Ik heb het helemaal gehad met die mannen die maar geen serieuze relatie willen. Ik word gewoon lesbisch.” Deze noodkreet uitte Elena vorige jaar april tegen een van haar beste vriendinnen.

Nu, een jaar later, woont ze samen met haar nieuwe vriend. Ze hebben onlangs een huis gekocht en ja, hij wil kinderen! Gewoon geluk gehad? Kan.

Feit is echter dat Elena op aandringen van haar vriendin een brief schreef aan de Heilige Anna, de heilige die ook wel bekend staat als de Hemelse Koppelaarster. En dat zij twee maanden later de man van haar dromen vond.

Toeval? Kan ook. Maar Elena is zeker niet de enige die zich tot de patrones van het huwelijk en de kinderzegen heeft gericht.

In het Brabantse Molenschot weten ze alles van Heilige Anna. In het hart van het dorp staat de Anna-kapel, een bedevaartsoord waar elk jaar vele pelgrims naartoe trekken om hun diepste wensen aan Anna te vertellen.

In het gebedenboek dat op het altaar ligt, zijn hun verlangens te lezen. Zo bidt Jolanda of Anna de juiste man op haar pad wil brengen; Zita vraagt „lieve moeder Anna” om een lieve goede partner, en vooral of ze haar wil helpen deze te herkennen en er open voor te staan.

Hanneke vraagt zich af waar haar manneke blijft en Irene meent dat er geen beter verjaardagscadeau zou zijn als dit bezoekje haar de man van haar dromen oplevert.

Hoeveel vrouwen hier jaarlijks komen, is niet met zekerheid te zeggen. Niet alle vrouwen zetten hun wens op papier. Carlo van Engelen van café-restaurant ’t Engeltje in Molenschot heeft er als prominent Molenschotter echter aardig zicht op. Hij schat het aantal pelgrims op gemiddeld vijftig vrouwen per week. Het zijn vooral goed opgeleide, welbespraakte vrouwen, „met grote jobs, middenkaderfuncties vaak”, meldt hij. Hun leeftijd, vermoedt hij, ligt tussen de 35 en 50 jaar.

De meesten komen met een lacherige ‘baat het niet, dan schaadt het niet’-houding. Ze maken er met hun vriendinnen een gezellig dagje uit van.

Maar ook dan is de onderliggende toon toch vaak ‘ik hoop dat het lukt’, anders zou je die reis niet maken, denkt Van Engelen. Ook oudere vrouwen komen langs, maar die komen vaak voor hun dochter. Of voor hun zoon, want Anna is er niet alleen voor vrouwen.

Zo vraagt een van de moeders of het mogelijk is dat haar zoon „spoedig een lieve vrouw ontmoet, zodat ook hij een gezinnetje kan beginnen”. Ene Piet heeft zelf de stoute schoenen aangetrokken: hij vraagt of hij in 2008 een lieve vrouw mag ontmoeten. De mannen die hier komen zijn wel wat ouder, vermoedt Van Engelen, hij schat ze tussen de 40 en 60 jaar.

Dat het bidden, net als bij Elena, succes kan hebben, blijkt ook uit het gebedenboek. Want wie succes heeft, keert terug naar het dorp om Anna te bedanken. Liesbeth schrijft dat ze dankzij Anna een man en een kind kreeg en dat ze nu hoopt op een tweede kindje, terwijl Mariëtte gewoon heel blij is met haar vriend die superlief voor haar is.

Zo ook Elena. Zij komt uit een katholieke familie, maar keerde zich later af van de kerk. In heiligen gelooft ze dan ook niet. Althans, niet in de zin dat er mensen in hemel op ons neerkijken en ons leven wel voor ons regelen. Maar wie weet wat hij wil en daar echt voor openstaat, die kan een hoop bereiken.

Of mensen nu in heiligen geloven of in zichzelf, feit is dat op zaterdag 26 juli, de naamdag van Anna, Molenschot volstroomt met pelgrims. Allemaal op zoek naar de ware.