‘Spanning in boek beter opgebouwd’

Wat vindt de doelgroep van de verfilming van ‘De brief voor de koning’? Vier jonge bezoekers van Pathé de Munt in Amsterdam geven hun mening.

‘Tiuri is maar een beetje een held’

Arsalan (8): „Ik vond het heel spannend. Vooral de gevechten in het bos en het moment dat de held Tiuri bijna in het ravijn valt. Het verhaal gaat over heel lang geleden. Ik zou best in die tijd hebben willen leven, ook al woon ik nu in een fijn huis. In die tijd waren de huizen niet zo fijn, je had vaak lekkage. Ook kwamen er soms rovers uit de struiken rennen. Dat is ook niet leuk.

„Ik heb het boek van Tonke Dragt niet gelezen maar nu ik wil ik dat wel gaan doen. Ik lees namelijk al heel veel. Ik kan 130 bladzijden in twee dagen lezen.

„Ik hou van ridderverhalen. Ik vind Tiuri alleen geen grote held, hij is het maar een klein beetje. Hij is namelijk eerst heel normaal, pas later wordt hij bijzonder. Ik hoef later niet echt een held te worden. Ik word liever beroemd. Dan ga ik hele goeie boeken schrijven.”

‘Spanning in boek beter opgebouwd’

Bo (15): „Ik wilde naar De Brief voor de koning omdat ik het boek van Tonke Dragt al een paar keer had gelezen. De film lijkt erg op het boek. Toch vond ik het boek beter, de spanning wordt daarin beter opgebouwd. In de film staan de gevaarlijke rode ruiters zomaar ineens voor de neus van hoofdpersoon Tiuri, dat vond ik niet zo sterk. In het boek voel je die aanwezigheid van het gevaar al veel eerder.

„Ik vond Yannick van de Velde best goed in de rol van Tiuri. Maar bepaalde dingen waren niet zo overtuigend. Zinnen als: „Wat wilt u van me?” of „Ik ben geen verrader!” vond ik een beetje makkelijk. Maar de actie was wel oké.

„Als je deze film vergelijkt met een actiefilm als Pirates of the Carribean, dan wordt dit verhaal heel langzaam verteld, maar dat stoort me niet. Je moet deze film niet vergelijken met een Hollywoodproductie. Hier gaat het niet om de actie, er wordt een echt verhaal verteld. Je hebt tijd nodig om de geschiedenis van het rijk van Unauwen te begrijpen en te weten wie koning Dagonaut is. Daarom is dit een rustige film. Dat vind ik goed. Ik heb me niet zitten vervelen.”

‘Eng toen iemand voor paard sprong’

Isabel (10): „Ik vond het een hele leuke film, en erg spannend. Iedereen speelde heel goed, ik zat er helemaal in. De hoofdrolspeler Yannick van de Velde vond ik goed, vooral zijn gezichtsuitdrukkingen. Alles wat hij deed, geloofde ik.

„Ik schrok heel erg toen er in het bos ineens zomaar iemand voor het paard van hoofdpersoon Tiuri sprong. En ik vond het heel spannend toen hij bijna in het ravijn viel.

„Ik wist niet dat iemand eerder een boek over dit verhaal had geschreven. Ik ben ook naar Erik of het klein insectenboek geweest. Toen heb ik daarna het boek gelezen, maar daar vond ik niet zoveel aan.

„Ik vind de Middeleeuwen een vieze tijd. Ik zou toen niet hebben willen leven. De natuur was toen heel mooi, maar de mensen hadden weinig vermaak. Als ik wel in die tijd moest leven, dan zou ik het liefst jonkvrouw willen zijn, met een vriend en een aardige vader en moeder.

„Maar als ik in die tijd had geleefd, had ik natuurlijk niets anders gekend dan dat. Dus dan had ik ook niks gemist. Maar als ik dan zou weten dat ik ook in deze tijd had kunnen leven, dan zou ik mijn computer missen.”

‘Ik ben niet zo moedig als Tiuri’

Franka (12):

„Ik las iets in de krant over deze film en toen zijn we er naartoe gegaan. Ik vond het verhaal goed. Dat Tiuri geen ridder is, maar toch wordt gevraagd om die brief aan de koning te bezorgen, vond ik spannend. Ik denk dat ik niet zo moedig zou zijn geweest. Aan het begin van de film zit hij in een kerk waar hij een nacht moet blijven om ridder te worden. Hij mag voor niemand de deur opendoen. Maar als er wordt aangeklopt, doet hij het toch, terwijl het is verboden. Dat zou ik nooit hebben gedaan. Ik hou me aan de regels.”

„Ik denk niet dat ik toen had willen leven. Er waren veel slaven en de kleren van de mensen waren een beetje vies. En er waren grote verschillen: de mannen mochten alles en de vrouwen niets.

„Toch hadden ze toen nog wel ridders die voor hun jonkvrouwen vochten. Mannen kwamen echt op voor de vrouwen, dat is nu ook nog wel zo, maar toch niet zo vaak als vroeger.

„Ik had het boek niet gelezen, maar na deze film wil ik dat wel. Andersom zou ik dat niet willen. Als je een verhaal leest, heb je zelf al een beeld in je hoofd hoe het moet zijn, een film kan dat alleen maar verpesten.”