Basketbalveldje: Van Mao tot Yao

Op bussen, reclamezuilen, in kranten en tijdschriften. Overal is zijn beeltenis te zien. Yao Ming is met afstand de meest populaire en rijkste sportster van China. Velen denken zelfs dat Yao meer geliefd is dan president Hu Jintao.

Zeker is dat hij een hogere aaibaarheidsfactor heeft dan de alom gerespecteerde Chinese voorman. De Chinese supporters kijken dan ook uit naar de eerste dag van het olympische basketbaltoernooi waarop China zal aantreden tegen het Amerikaanse dreamteam. De pal naast het olympisch stadion gelegen basketbalarena met achttienduizend stoelen is nu al uitverkocht. De fans verwachten dat hun held het Chinese team zal leiden naar de kwartfinales,wat een evenaring zou betekenen van de prestatie in Athene. Een half jaar geleden, toen bekend werd dat Yao een enkelblessure had opgelopen, scheelde het niet veel of China riep op tot een nationale rouwdag.

Maar een operatie en Chinese kruiden en medicijnen boden soelaas en maakten de held populairder dan ooit. Enkele decennia geleden zou een dergelijke sterrenstatus voor ongezonde persoonsverheerlijking zijn aangezien. Mao Zedong was immers de enige persoon die aanbeden mocht worden. Om te voorkomen dat sportsterren zijn populariteit overtroffen, liet hij de pingpongsterren van toen tijdens de culturele revolutie zelfs opsluiten in de gevangenis.

Zou Yao in die tijd hebben uitgeblonken, dan zou hij van Mao nooit toestemming hebben gekregen om naar het buitenland te gaan, laat staan dat hij een contract had kunnen tekenen bij de Houston Rockets.

Zijn populariteit heeft geleid tot een ware basketbalcultus in China. Waar tien jaar geleden nog geen basketbalveldje te bekennen was, kleden tieners zich nu in veel te grote, slobberende basketbaltenues, en spelen ze partijtjes op het schoolplein.

Voor hen is Yao de belichaming van de nieuw verworven vrijheid, van iemand die rijk is geworden en die zijn Chinese droom heeft waargemaakt.

Tot en met vrijdag elke dag een foto over sport in China met tekst van correspondent Bettine Vriesekoop, die ook als tafeltennister veel in China was.