Ik begon me af te vragen of ‘L.S.’ wel ‘O.K?!!’ was

‘L.S. All O.K?!!’ luidde haar allereerste sms’je. Ik weet het nog goed. ‘Lieve Sandra, alles oké’, ontcijferde ik met enige moeite, en ik gloeide van trots: het mobieltje van mijn moeder werkte, en ze kon ermee overweg!

Er volgde meteen een tweede. En een derde. ‘L.S. All O.K?!!’

Ik begon me af te vragen of ‘L.S.’ wel ‘O.K?!!’ wás. Mijn moeder klonk alsof ik op klimvakantie in een berucht hooggebergte was en al veel te lang niets van me had laten horen, of al door drie afspraken voor thee in de stad heen was geslapen.

‘Best hoor.’ sms’te ik haar na even nadenken terug, met een opzettelijke punt aan het eind, waarmee ik zeggen wilde: kalm aan maar, alles gaat zijn gangetje. ‘L.S. All O.K?!!’ luidde het antwoord. Toen moest ik mijn moeder wel opbellen om iets corrigerends over haar sms-gedrag te zeggen, wat me recht door mijn ziel sneed, want ik vind het al zo onrechtvaardig dat veel apparaten doen alsof ze slimmer zijn dan zij. „Ik kon helemaal niet zien of het was aangekomen”, zei ze vrolijk. „Dus toen dacht ik: ik druk gewoon een paar keer op ‘Send’.” Ik vond dat eigenlijk wel goed bedacht van haar. Het mapje met verzonden berichten leek me informatie voor een andere keer.

De hoge frequentie van de sms’jes was nog overkomelijk, maar een echte bron van gepieker vormde de inhoud. Een sms van je moeder negeren is niet aardig, vind ik. Maar hoe beantwoord je in een decor van computers en motregen berichten als ‘L.S. All O.K? ?Iran prachtig land & mensen fascinerend!!’, of ‘L.S. All O.K? Vanavnd slapen in sprookjeshotel !!’? Wat schrijf je dan, zonder dat de afgunst er vanaf druipt? ‘Hallo, hier vergadering net klaar’?

En dan waren er nog de gemiste oproepen, die niet konden worden goedgemaakt omdat mijn moeder haar ringtone in publieke ruimtes lang niet altijd op zichzelf betrekt. En de spontane binnenzaktelefoontjes, die meestal waren gewijd aan haar rappe tred door een park.

Maar onlangs is er rust gekomen. Door een technisch mankement, of door een ingrijpen van boven, kan ik mijn moeder sinds een week niet meer sms’en en niet meer mobiel bellen. Zij mij nog wel. Ik bel haar nu gewoon thuis terug, op de vaste lijn, en lees en herlees haar sms’jes als waren ze experimentele poëzie.

Aaf heeft tot 11 augustus vakantie.

Lees de columns van Sandra op nrcnext.nl/sandra