Iban Mayo

Morgen – in de ooit door Gert-Jan Theunisse gewonnen klassieke Alpenrit over Galibier, Croix de Fer en met aankomst op Alpe d’Huez – had Iban Mayo kunnen schitteren. Zoals het 1,76 meter lange en 63 kilo lichte Baskje in zijn oranje Euskaltelshirt in 2003, in de gillende gekte van honderdduizenden toeschouwers, de Amerikaan Lance Armstrong loste en als eerste bovenkwam.

Een jaar later zorgde Mayo (Igorre, 19 augustus 1977) voor grote paniek bij de Amerikaanse recordwinnaar van de Tour de France. In een klimtijdrit op de Mont Ventoux, voorafgaand aan de Tour in de Dauphiné, raasde hij naar een nieuwe recordtijd van 55.51 minuten; 2.12 minuut sneller dan Armstrong, meer dan 23 kilometer per uur gemiddeld!

Na een zwaar auto-ongeluk in 1996 leek een topsportcarrière voor de jonge wielrenner uitgesloten. Na een zware revalidatie werd hij in 2000 echter prof, in de ‘Baskische nationale ploeg’ Euskaltel. De gevleugelde klimmer won veel en van alles, haalde topklasseringen in Vuelta en Tour. Maar uitgerekend toen hij moest doorbreken, in de Tour van 2004, had hij een inzinking. Pas in 2007 was hij terug, bij Saunier Duval, met ritwinst in de Giro en een solide Tour.

Op 30 juli 2007 maakt de UCI bekend dat Iban Mayo positief is bevonden op epo. In de Giro was hij al in opspraak geraakt door teveel aan testosteron, dat echter lichaamseigen bleek. Sinds in oktober de contra-expertise negatief uitviel, ruziën UCI en Spaanse wielerbond over de status van Mayo, die ontslagen is bij het in deze Tour in opspraak geraakte Saunier Duval (Riccardo Ricco, Leonardo Piepoli) en nog altijd geen nieuwe ploeg heeft gevonden.

Maarten Scholten