De overstekende oma als hindernis

De European Cycle Messenger Championships is dit weekeinde in Eindhoven.

De honderden fietskoeriers komen ook voor de illegale fietsrace en de feesten.

Fietskoeriers staan bekend als eigenwijze, sportieve vrijbuiters die een kantoorbaan zien als een vlammende hel op aarde. En dat is terug te zien in de organisatie van de European Cycle Messenger Championships (ECMC), een soort Europese kampioenschappen voor fietskoeriers. De race wordt aankomend weekeinde gehouden op de campus van de Technische Universiteit Eindhoven. Niet dat die organisatie onprofessioneel is, maar er is wel sprake van een aantal bijzonder anarchistische eigenschappen.

Voorbeeld. Iets dat onlosmakelijk samengaat met deze kampioenschappen is de alleycat, een illegale fietsrace dwars door het drukke verkeer van Eindhoven. Fietskoeriers organiseren wel vaker zo’n race, maar traditiegetrouw vindt er elk jaar tijdens de ECMC ook eentje plaats. Met alle gevaren van dien.

Nog een voorbeeld. De kampioenschappen worden elk jaar in een andere Europese stad gehouden, en dit jaar is Eindhoven aan de beurt. Dat heeft Tom Appeldoorn, de organisator van de ECMC, voor elkaar gekregen door net als bij de Olympische Spelen een verzoek in te dienen. „Maar het uiteindelijke stemmen ging een stuk minder officieel in zijn werk dan bij de Spelen”, vertelt Appeldoorn. „Er is geen grote organisatie, er is niet eens een voorzitter. Er zijn alleen een paar fietskoeriers aan wie ik heb voorgesteld om Eindhoven als gaststad te kiezen voor 2008. De aanwezige koeriers dachten aan bier en blowen en hoppa, er vlogen armen de lucht in.”

Ik stap met Appeldoorn, die tevens eigenaar is van fietskoeriersdienst Tour de Ville, op de racefiets richting de TU Eindhoven, waar het parcours deze week wordt aangelegd. Onderweg legt hij me uit met welke gevaren een fietskoerier te maken krijgt in het dagelijks leven. „Voor rode stoplichten, eenrichtingsverkeerwegen en oude vrouwtjes die plotseling met hun rollator het zebrapad oversteken, moet je oppassen.”

Het parcours waarop dit weekeinde geracet gaat worden, zal dat soort gevaren niet kennen. „We zijn er niet op uit om mensen gevaarlijke stunts te laten uithalen. Het is vakantie, niemand wil het ziekenhuis in.”

Een eigenschap die onontbeerlijk zal zijn, is topografische intelligentie. Aangekomen op de campus van de TU legt Appeldoorn het idee van het parcours uit. Het wordt een doolhof van eenrichtingsverkeerwegen en obstakels, vol checkpoints waar pakketjes afgehaald of naartoe gebracht moeten worden. Vragen waarmee de koeriers te maken krijgen, zijn: zal ik eerst alle pakketjes ophalen en ze dan afleveren, of steeds pakketje voor pakketje ophalen en bezorgen? Daar komt bij dat er een tijdslimiet is. Het is een ingenieus ontworpen route, waarover een half jaar is nagedacht.

Tot nu toe hebben zich al zo’n driehonderd enthousiaste fietskoeriers vanuit heel Europa aangemeld. Er worden zelfs koeriers uit Amerika en Japan verwacht. Niet-koeriers kunnen dit weekeinde aanschouwen hoe de rebelse roots van de fietskoerier nog niet verloochend zijn, ondanks dat hun wereldje de afgelopen tien jaar behoorlijk geprofessionaliseerd is. Appeldoorn: „Het gaat ons dit weekeinde om wat wij fietskoeriers graag doen: fietsen, harde muziek luisteren en veel bier drinken.”

Kijk voor meer informatie op www.ecmc2008.com