‘Alabama Chrome’ is een hoogtepunt van De Parade

Theater

Theater Alabama Chrome door The Sadists

De Parade, Utrecht. Inl: deparade.nl. ****

Rechtsvoor op het verlaten podium staat een tafel met half gevulde flessen die uit zichzelf hevig begint te trillen. Een mooi openingsbeeld dat doet denken aan Alex d’Electrique. De drie mannen van rocktheatergroep The Sadists drummen achter de schermen op de houten wanden, alsof een goederentrein langs dendert.

Meteen bevinden we ons in een vervallen Amerikaans woestijndorp waar de trein niet meer stopt. Dan breken The Sadists à la Ome Willem door een wandje heen. De stoere jongens nemen vreemde posities in, hoog op een stoel, op de grond, en beginnen te boogiewoogiën. Boemboem boem boem! Ruige countryrock vult de tent. Hun opzwepende show Alabama Chrome is een hoogtepunt van De Parade dit jaar.

Reizend theaterfestival De Parade staat sinds vorig weekeinde in Utrecht. The Sadists openden er hun show, die na de Parade nog een korte tournee zal maken. De groep bestaat uit Kaspar Schellingerhout, Viktor Griffioen en Erik van der Horst, drie musicerende acteurs die twee jaar geleden afstudeerden aan de Toneelacademie Maastricht. Dit is hun tweede programma, geregisseerd door Aat Ceelen. Zij varen onder de vlag van Orkater, de 34 jaar oude muziektheatergroep die de laatste jaren de opvolging veiligstelt door jonge groepen te begeleiden.

Alabama Chrome is een theatraal rockconcert gesitueerd in het lome, arme Zuidwesten van de VS. The Sadists schrijven sterke songs, en beheersen het Americana-genre perfect, terwijl ze er ook een pastiche op maken. De titel verwijst naar de redneck-naam voor zilverkleurige ducktape, waarmee arme Zuiderlingen de roest van hun auto bedekken. Een mooie metafoor voor het leven zelf, vindt de groep.

Aan de muur hangt een foto van president Bush, en het motto is „Don’t Fuck With God!” Met grote hamers slaan de drie good old boys op een metalen plaat, ter begeleiding van een chain gang-song. Zij imiteren een rit op een paard, door te wiegen op een rokerstoel op schokbrekersveren, zichzelf begeleidend op kokosnoten. Tussendoor spelen ze vet aangezette sketches, bijvoorbeeld over een cowboy die zelfmoord wil plegen, maar steeds wordt gehinderd door zijn enthousiaste hond.