Zwitsers bankgeheim onder vuur

Het Zwitserse bankgeheim ligt weer eens onder vuur. Een rapport van de Amerikaanse Senaat beticht het Zwitserse UBS en de LGT Bank uit Liechtenstein ervan klanten te hebben geholpen bij het wegsluizen van geld naar buitenlandse bankrekeningen. Maar de werkelijke doelwitten lijken de regeringen van de landen zelf te zijn, met name Zwitserland.

De onderzoekers schatten dat de belastingontduiking de VS 100 miljard dollar per jaar kost. De praktijken van UBS worden momenteel ook onderzocht door het Amerikaanse ministerie van Justitie en de belastingdienst. De Senaat beschuldigt UBS niet van wetsovertredingen, maar zegt dat de bank „onder de dekmantel van het bankgeheim” buitenlandse rekeningen voor haar klanten heeft ingericht. Die stelling zal in Duitsland en Frankrijk op een warm onthaal kunnen rekenen, want die twee landen proberen al jaren iets te doen aan de controversiële bankpraktijken van de Zwitsers, in een poging de belastingontduiking tegen te gaan.

Zwitserland verschuilt zich achter woorden. Het land zegt met buitenlandse toezichthouders te zullen samenwerken in gevallen van belastingfraude, maar niet als er sprake is van belastingontduiking. Zwitserse banken zijn ook akkoord gegaan met het innen van belastingen op de rente over Zwitserse spaarrekeningen van ingezetenen van de EU, en hebben beloofd driekwart van de opbrengst door te sluizen naar de thuislanden van de betreffende individuen. Maar dat is een schrale troost voor de Europese overheden, die veel meer hulp van Zwitserland verwachten.

Het zouden ook wel eens niet alleen de Amerikanen en de Europeanen kunnen zijn die de Zwitserse banken onder druk zetten om namen van cliënten vrij te geven en buitenlandse onderzoeken te faciliteren. Murw geslagen door de kredietcrisis en erop uit om zichzelf van de Amerikaanse toezichthouders te ontdoen, zou UBS de rijen kunnen verbreken. De bank heeft minder te verliezen dan kleinere Zwitserse banken zonder buitenlandse activiteiten.

Zwitserse functionarissen houden intussen vast aan hun gebruikelijke lijn, waarbij ze de ophef afdoen als sensatiezucht van de media en eigenbelang van buitenlandse politici. Ze deden hetzelfde toen er in de pers veel te doen was over witwasserij en geheime banktegoeden, totdat de druk van de publieke opinie te zwaar werd.

Dat zou deze keer weer kunnen gebeuren. Een van de propagandisten van harde Amerikaanse wetgeving tegen belastingparadijzen is Barack Obama. Die zou binnenkort wel eens moeilijk te negeren kunnen zijn.

Vertaling Menno Grootveld

Voor meer commentaaruit Londen: www.breakingviews.com