Vier dagen ontsnapt aan drukte van gezin

Gezondheid en veiligheid stonden centraal tijdens de Vierdaagse van Nijmegen. Lichaamstemperatuur, vochthuishouding, alles werd gemeten. Toch was editie 2008 heel ‘relaxed.’

„Acht rode rozen heb ik gekocht, ik ga ze allemaal weggeven vanmiddag.” Harrie Biemans (31) staat op de plek waar hij anderhalf uur geleden, om vier uur ’s ochtends, zijn vriendin, zijn moeder en een paar vrienden heeft uitgezwaaid die voor de vierde keer deze week vijftig kilometer te voet afleggen.

Harrie wankelt op zijn benen, hij is de hele nacht al op. Af en toe roept hij bemoedigende woorden naar onbekende wandelaars die deze vrijdagochtend aan de laatste dag van de 92ste Vierdaagse beginnen. Harrie liep de tocht zelf al drie keer. Dit jaar wilde hij het evenement eens meemaken van de andere kant, die van de Vierdaagse Feesten, die in de loop van de jaren zijn uitgegroeid tot een apart evenement. Maar nu moet hij nodig slapen, besluit hij plotseling. Want straks moet hij wel klaar staan om zijn vriendin op te vangen. Volgens Harrie heeft ze het zwaar. „Gisteren moest ze vier ibuprofen slikken. Alles deed pijn.”

Harrie Biemans is vanochtend om half zes een van de laatste feestgangers die nog rondlopen op de Nijmeegse Wedren, de start- en finishplaats. Door hun jolige en luidruchtige gedrag vormen de feestvierders de tegenpolen van de rustige massa wandelaars die voor dag en dauw zijn opgestaan en in sportieve en regenbestendige kleding op het startsein wachten.

Sommige deelnemers lopen met nog zichtbaar stijve ledematen richting startplaats, de benen iets verder uit elkaar dan normaal en vaak met een onregelmatige tred. Zoals Marissa Segers uit Giessen. Met een blaar onder haar grote teennagel gaat ze vandaag de Vierdaagse uitlopen. Veertig kilometer de pijn verbijten. „Ik ben blij dat het de laatste dag is”, lacht ze.

Riet Wolff uit Kampen zit alleen op een bankje op het startterrein. Ze draait een sjekkie. Met haar gaat het allemaal nog prima, zegt ze. „Voor mij is de vierdaagse een week retraite. Even weg van de drukte van mijn gezin. Helemaal alleen zijn. Sommigen gaan hiervoor een paar dagen het klooster in. Niks voor mij. Hier mag je tenminste roken.” Riet schaart zichzelf niet onder de categorie fanatiekelingen. „Van die mueslitypes. Die willen dan vooral hard lopen. En dan die show als ze worden opgevangen bij de finish. Voor mij hoeft dat allemaal niet.”

De gemoedelijkheid van de ochtend is typerend voor deze editie van de Nijmeegse Wandelvierdaagse, die marsleider Johan Willemstein ‘relaxed’ noemt. „Dat is wat ik steeds te horen krijg van wandelaars die ik spreek.”

Niet iedereen hield het vol. Met tot nu vanochtend 3.205 afhakers op 38.432 mensen ligt het aandeel uitvallers net als voorgaande jaren rond de tien procent.

Maar je zou editie 2008 van de Vierdaagse ook anders kunnen omschrijven. De gezondheid en veiligheid staan dit jaar nadrukkelijk op de agenda. De wandelaars worden van alle kanten gevolgd door onderzoekers. Zo dragen 7.500 wandelaars dit jaar een veterchip waarmee de organisatie kan bepalen waar ze zich bevinden. De organisatie kan dan zien aankomen op welke plaatsen zich grote drukte zal vormen.

De Radboud Universiteit Nijmegen houdt onder leiding van professor Maria Hopman van het universitaire medische centrum een grootscheeps gezondheidsonderzoek onder de deelnemers. Onderdeel van het onderzoek zijn de zogenoemde chippillen, die honderd wandelaars hebben geslikt. Met de chips kan de lichaamstemperatuur van de chippildragers worden gemeten. Ook de vochthuishouding van honderd proefpersonen wordt in de gaten gehouden door dezelfde onderzoekers. Het blijkt dat wandelaars vaak te weinig of juist te veel water drinken. Dit kan gevaar opleveren voor hun gezondheid. In 2006 stierven twee deelnemers als gevolg van de extreme hitte dat jaar.

De organisatie zelf besteedt ook veel aandacht aan de gezondheid van de deelnemers. Iedereen die zich inschreef, ontving al maanden voor het evenement brochures en berichten die hen met opbouwprogramma’s en tips voor een goed voedings- en drinkpatroon aanspoorden zich goed voor te bereiden op de tochten. „Het is natuurlijk een reactie op de gebeurtenissen van 2006”, zegt marsleider Willemstein. „Maar in een tijd waar obesitas en andere aandoeningen door ongezond leefgedrag voorkomen, hoort het er ook gewoon bij.”

Rond half 10 arriveerde vanochtend een Britse wandelaar als eerste de finish op de Via Gladiola, normaliter de Sint Annastraat. Vanaf 12 uur volgde de massa.