Op zoek naar theater en vermaak in het bos

De tweede Zwoele Zomeravond van het Kröller-Müller Museum is morgen.

De beeldentuin verandert tijdens deze avond in een bescheiden festivalterrein.

Tijdens de eerste Zwoele Zomeravond die het Kröller-Müller Museum dit jaar organiseerde op 5 juli, slenteren hordes mensen over de kronkelpaadjes van de beeldentuin. Enigszins in paniek spreekt een vrouw organisator Herman Tibosch (35) aan. Hij fietst rond in een herkenbaar oranje T-shirt van het museum. „Meneer, ik kan de voorstelling van Xantippe niet vinden”, roept ze. Hij legt haar uit hoe ze er moet komen.

„Dat is nou precies onze bedoeling”, zegt Tibosch even later. „Mensen moeten de beeldentuin ontdekken, terechtkomen op plekjes die ze niet kennen. Juist daarom zetten we bewust geen routes uit.”

Een gekke combinatie is het niet, die van beeldende kunst met uitvoerende kunsten als theater en muziek. De laatste jaren vinden geregeld optredens plaats in musea, met als doel een breder publiek binnen te halen. Ook het Kröller-Müller Museum probeert mensen over de streep te trekken om naar Otterlo te komen. Dit is de derde zomer dat het museum vier zaterdagavonden vol theater, muziek en literatuur organiseert. Elke avond heeft een thema, met telkens een ander aanbod aan optredens.

Het idee is afkomstig van Tibosch, werkzaam als coördinator educatie. „Bezoekers komen gemiddeld eens in de zeven jaar terug naar ons museum”, zegt hij. „We willen hen een extra reden geven om vaker te komen. En daarnaast natuurlijk nieuwe bezoekers trekken.” De missie lijkt deze eerste avond redelijk geslaagd. Er komen tweeduizend bezoekers, waarvan een kwart uit de Randstad.

De beeldentuin verandert tijdens de Zwoele Zomeravonden in een bescheiden festivalterrein. Bescheiden qua grootte is de tuin daarentegen niet: met een oppervlakte van 25 hectare kun je er een flinke wandeling maken. Er zijn negen plekjes gemaakt die dienstdoen als podium. Vaak bestaat dat ‘podium’ uit niet meer dan een open plek tussen de bomen, met apparatuur op de grond.

De eerste avond staat het thema Verleiding centraal. De mensen die het pad tussen de rododendrons hebben ontdekt, komen uit bij de vier zangeressen die Xantippe vormen. Tussen de vijf zuilen van kunstenaar Ian Hamilton Finlay voeren zij een stuk op, met als hoofdingrediënt operazang. Gedichten van diverse bekende Nederlandse auteurs hebben zijn bewerkt en aaneengeregen tot een complete muzikale vertelling.

Hun meerstemmige zang klinkt luid, in het stille bos. De locatie draagt bij aan de enigszins melancholieke stemming die het stuk met zich mee brengt. Aandachtig en muisstil zitten de toeschouwers in een halve cirkel op de grond. Achteraan zit een groepje op een kleed, met een picknickmand. Zo moet de zwoele zomeravond bedoeld zijn: opera luisteren met een glaasje wijn in de hand, middenin een beeldentuin.

Naast de meer serieuze optredens, valt er ook te lachen. Zo is er bijvoorbeeld een ‘speeltuin voor volwassenen’. Oscar Prinsen van het Instituut voor de loslopende mens heeft zes ‘spirituele fitnessapparaten’ neergezet, zodat mensen volledig in contact kunnen komen met de natuur. Nieuwsgierig klimt een volwassen man in de treehugger. Een stoeltje is zo’n drie meter boven de grond aan een boom vastgemaakt. Hij klimt erop via een trapje en gaat wijdbeens zitten, met zijn handen om de boom heen. Het ziet er een beetje lachwekkend uit. „Dit zit eigenlijk hartstikke lekker”, roept hij uit. Na vijf minuten komt hij pas weer naar beneden.

Voor het museum is het een flinke klus, om zo’n breed aanbod van vermaak te bieden. Op de zaterdagen helpt al het personeel mee. Hoofd tuindienst Eddie Morren (38) beantwoordt vragen van bezoekers. „Dit is weer eens wat anders dan het onderhouden van het terrein.”

Het Rietveld paviljoen is aan het einde van de dag de drukst bezochte locatie. Iedereen stroomt richting het podium als tv-presentator Joris Linssen (Taxi) met zijn band Caramba begint te spelen. Zij sluiten met hun Nederlandstalige mariachi-muziek de avond af.

Kijk voor meer informatie op www.kmm.nl