Liefde voor Bachs polyfone spinsels

klassiek

Murray Perahia:J.S. Bach, Partitas 2,3 en 4 (Sony) ****

Al tweemaal moest Murray Perahia dit jaar een concert in Amsterdam afzeggen, omdat (de nagel van) zijn herhaaldelijk door ontstekingen geplaagde rechterduim opspeelde. De grote vraag is of Perahia in maart 2009 wél komt. Zeker is in elk geval zijn laatste cd-opname met de Partitas 2,3 en 4 van Bach – opgenomen toen het even wél ging. Licht, lucht en helderheid in het lijnenspel maar ook lyriek, liefde voor de melodische rijkdom – dat is Bach volgens Perahia in het kort. En daarbij kunnen Bachs polyfone spinsels nooit te ingewikkeld worden. Na de complexiteit van – bij voorbeeld – de Courante uit de tweede partita, is de Sarabande een poëtische, eerbiedige dans. Tekenend zijn ook de roffeltjes waarmee Perahia de Burlesca (Partita 3) tandjes geeft. Stijlgevoel tekent de fraseringen, waarin echter ook de ‘moderne’ klankkwaliteit van de Steinway wordt benut. Wie Perahia zó hoort, kan zich nauwelijks nog voorstellen dat hij ooit nóg virtuozer speelde.