Happy moet hard werken en verder niet zeuren

Nigeriaanse meisjes verdwenen uit Nederlandse asiels en belandden in de prostitutie. Mensenhandel, oordeelt justitie. Frances staat terecht voor wat er met Happy gebeurde.

De twee maanden oude baby van de verdachte, de Nigeriaanse Frances (32), slaapt buiten de Zwolse rechtzaal in de maxicosi. Vorige week werd de zitting voor de rechtbank geschorst omdat Frances weigerde het huis van bewaring zonder het meisje te verlaten. Nu past de vader op het kind. Frances zit in een grijs joggingpak naast haar tolk. Een zwarte doek om haar donkere kroeshaar.

Frances wordt verweten dat ze minder zorgzaam was voor een ander kind, het meisje Happy dat volgens eigen zeggen destijds vijftien was. Ze zou Happy, door Frances ook Joy genoemd, onder valse voorwendselen uit Nigeria hebben laten komen. Volgens Happy was haar beloofd dat ze in Nederland naar school kon gaan. De moeder van Frances zou het meisje een magisch drankje van kolanoten en whisky hebben laten drinken. Ze moest zweren dat ze een schuld van 30.000 euro zou terugbetalen en alles zou doen wat Frances haar zou vragen. Frances zou haar hebben gedwongen in Duitsland te werken als prostituee.

De politie kwam Frances op het spoor toen ze uitgebreid onderzoek deed naar de verdwijning van tientallen minderjarige Nigeriaanse meisjes uit opvangcentra. De meisjes werden geronseld in Nigeria om hen in Europa in de seksindustrie te laten werken. In Nederland vroegen de meisjes asiel aan of ze zeiden dat ze slachtoffer waren van mensenhandel. Deze ama’s (alleenstaande minderjarige asielzoekers) werden vervolgens door mensenhandelaren uit de asielzoekerscentra gehaald. Leden van deze bende werden op 24 oktober vorig jaar aangehouden. Ze komen waarschijnlijk deze herfst voor de rechter.

Frances is volgens justitie ook een mensenhandelaar, maar geen lid van de bende. Ze bemoeit zich alleen met Happy. Ze spoorde haar in april en mei vorig jaar aan om uit het opvangcentrum te ontsnappen. De boodschap van Frances was steeds: vertrek zo gauw je kunt. Dat blijkt uit opnamen die de politie van talloze telefoongesprekken maakt.

Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Happy zit op dat moment in een opvangcentrum in Zeegse, nabij Assen. Om te voorkomen dat zij en andere Nigeriaanse meisjes in de prostitutie verdwijnen, is de opvang voor deze meisjes streng beveiligd. De deur zit op slot, overal hangen camera’s, bellen mag alleen met twee telefoons die door de politie worden afgeluisterd. De meisjes worden met de taxi van en naar school gebracht.

Op 7 juni lukt het Happy toch te ontsnappen. Anderhalve maand later volgt een inval in de woning in Amsterdam-Zuidoost waar Frances met haar vriend een kamer huurt. Er wonen ook andere Nigerianen. Daar treft de politie Frances aan, maar geen Happy. De politie luistert daarna een telefoongesprek af van Frances. Zij vertelt een vriendin dat er een inval is gedaan en dat „die mensen op zoek zijn naar degene die weg is”.

Uit volgende telefoontaps blijkt dat Happy in Duitsland als prostituee moet werken. In het dossier staat dat Frances Happy annex Joy op 5 juli 2007 op de trein zet in Venlo. In haar agenda schrijft Frances: J. started 5/7. Om half zeven ’s avonds komt Happy aan in Duitsland. Om half elf ’s avonds staat ze achter het raam.

Dat gaat niet best. Tot grote frustratie van Frances. In een zeven minuten durend telefoongesprek scheldt ze Happy de huid vol. De rechter laat de opname integraal horen: minutenlang gescheld, in de taal die gesproken wordt in de deelstaat Edo. Happy verdedigt zwakjes. „Mummy, mummy”, zegt ze een paar keer. Ze spreekt Frances aan met „aunty” of „mummy”.

De tolk vat het gesprek samen. Happy is bang, zegt ze in het telefoongesprek. Ze heeft geen geld om het raam te betalen. Ze doet haar best klanten te krijgen, maar het lukt slecht. Of ze wel weet hoe ze de mannen moet aanspreken, vraagt Frances. Ze heeft eerder zes vrouwen gestuurd en nooit waren er problemen. Happy is de eerste die voor problemen zorgt. Ze moet werken, hard werken en verder niet zeuren. En als ze naar Nederland terugkomt, slaat ze haar helemaal kapot.

Happy heeft verklaard dat Frances de vrouw is die haar in het telefoongesprek uitscheldt. U dus, zegt de rechter. Frances ontkent. Ze kent Happy nauwelijks, zegt ze. Happy liegt. „Zo hoopt ze een verblijfsvergunning te krijgen.”

Officier van justitie Gert Veurink eiste gisteren drie jaar gevangenis tegen Frances. Haar advocaat, Gerald Roethof, vroeg vrijspraak. Hij verwijt de politie dat ze Happy heeft verleid een belastende verklaring af te leggen. Volgens Roethof kan niet worden bewezen dat Frances de afgeluisterde telefoongesprekken heeft gevoerd.

De rechtbank doet op 31 juli uitspraak.