Nieuwe sprinkhanenplaag in Duitsland

Een Duitse politicus voer ooit uit tegen de ‘sprinkhanen’ uit de private-equitysector, die zich op de industriële iconen van het land zouden hebben gestort, vastbesloten om ze helemaal kaal te plukken en zich met winst uit de voeten te maken. Vandaag de dag is er een nieuw soort sprinkhaan, zo heeft Continental AG ontdekt. De nieuwe soort, gevoed door privérijkdom, is veerkrachtiger, net zo vastberaden – en even hongerig.

Voor Continental is de sprinkhaan in kwestie de Schaeffler Group, een familiebedrijf uit Beieren. Van oorsprong kogellagerproducent, wil Schaeffler nu investeren in de Duitse fabrikant van banden en auto-onderdelen. Het bedrijf heeft opties vergaard met betrekking tot 36 procent van de aandelen, aldus een ingewijde. Continental heeft al eerder private-equitygegadigden van zich af moeten slaan, maar de Schaeffler Group heeft iets dat bedrijvenopkopers niet hebben: tijd.

Dat is heel belangrijk in Duitsland. De regels op het gebied van bedrijfsovernames houden namelijk in dat Schaeffler, met 36 procent van de aandelen, een bod moet uitbrengen van minstens 71 euro per aandeel, het koersgemiddelde over de afgelopen drie maanden. Omdat dat het niveau was waarop Continental in juni werd verhandeld, is het waarschijnlijk niet hoog genoeg om veel aandeelhouders over de streep te trekken. Maar dat geeft niet: Schaeffler kan daarna aandelen blijven kopen zonder ooit nog een tweede bod te hoeven uitbrengen. Omdat Schaeffler geen beursnotering heeft en er dus geen publieke aandeelhouders zijn die zouden kunnen klagen, kan het bedrijf dit jarenlang volhouden.

Hetzelfde heeft zich voorgedaan bij Volkswagen, de autofabrikant die langzaam wordt verzwolgen door het familiebedrijf Porsche. Toen Porsche voor het eerst een belang in Volkswagen nam, werd dat nog voorgesteld als een defensieve stap om VW te beschermen tegen opportunistische overnamepogingen door buitenlandse ondernemingen. Die strategie heeft gewerkt, zij het tegen een hoge prijs. Porsche heeft sindsdien zijn invloed uitgebreid met meer aandelen, bestuurszetels en commissarissen. Andere aandeelhouders moeten het stellen zonder premie.

Anders dan VW zegt Continental dat het Schaeffler niet heeft binnengenood. Als dat waar is, heeft het familiebedrijf een indrukwekkende prestatie geleverd, door zijn belang geleidelijk uit te breiden zonder de aandacht te trekken van Goldman Sachs, de adviseur van Continental en een grote speler op de Duitse derivatenmarkt. Daardoor is de positie van Continental ondermijnd. Toen de sprinkhanen uit de private-equitysector uitzwermden, leek een grote Duitse aandeelhouder de beste verdediging tegen een mogelijke opsplitsing. Het is tijd om die analyse te herzien.

John Foley