Ice Cube rapt rauw

Rap Ice Cube. Gehoord: 16/7, Melkweg, Amsterdam

De eerste single van Ice Cube’s komende album Raw Footage heet Gangsta Rap Made Me Do It. De videoclip begint met een enge, bleke man in uniform die in 2020 een klas kinderen vertelt dat de wereld een vredig paradijs was voordat er gangstarap was. Een kind vraagt hem of het in de bakermat ervan, de wijk Compton in Los Angeles, niet al voor die tijd gevaarlijk was. „Wrrrrong! Compton was een reservaat voor lieve konijntjes.”

Twintig jaar nadat Ice Cube (39) bij NWA (Niggers With Attitude) het leeuwendeel van de teksten voor zijn rekening nam op Straight Outta Compton, het belangrijkste album uit de geschiedenis van gangstarap, strijdt hij nog steeds onvermoeibaar voor het genre dat hij zelf liever ‘reality rap’ noemt. De rapper mag inmiddels vriendelijke familiefilms maken, zijn hart ligt bij de muziek waarin hij als pionier het rauwe gettoleven om hem heen beschreef. Want kom op zeg: „I heard nigga back in 1971.”

Met Gangsta Rap Made Me Do It opent Ice Cube woensdagavond in een uitverkochte Melkweg een revue langs zijn muzikale verleden. Hij rapt nog met het vuur van een agressieve adolescent over rauwe, relatief kale drumbreaks. Het hypnotiserend pompende Natural Born Killaz dat hij samen met Dr. Dre maakte en waarin hij in de huid kruipt van een moordlustige psychopaat, brengt hij intens en vol dramatiek. De volledig in het zwart gestoken Ice Cube en vaste partner WC overtuigen vooral bij de meer opruiende nummers als Bow Down, met zwaar vallende drums en rafelige synthesizerbas, en het recentere Smoke Some Weed dat de rapper teleurgesteld vooraf laat gaan door de mededeling dat hij in Amsterdam nog nooit zo weinig wietlucht heeft geroken.

Een meer stuiterende dansvloerhit als You Can Do It valt uit de toon maar gelukkig heeft de rapper er daar niet zoveel van. Hoewel Ice Cube op het podium belooft dat hij door zal gaan tot zijn zeventigste, valt dat live te betwijfelen. Zijn dominante stem heeft aan kracht ingeboet en klinkt bij vlagen dun of juist te schreeuwerig. De succesvolle Hollywoodacteur vangt het voorlopig volledig op met overtuigingskracht, charisma en zijn status als icoon. Wanneer de schrijver van Fuck Tha Police met een verwijzing naar het rookverbod ‘fuck the new law’ schreeuwt, ruikt het in De Melkweg al snel weer als vroeger.