De dertiende dag

In het bedrijfsleven is de dertiende maand een bekend begrip. In de wielerploegen waarvoor ik actief ben geweest heb ik het begrip ‘dertiende dag’ ingevoerd. Ook daar was één keer per jaar sprake van, tijdens de Tour de France.

De Tour is een uitputtingsslag voor renners en begeleiders. Zo goed als er een homogene rennersselectie dient te zijn – met uitzicht op maximaal resultaat – geldt dit eveneens voor de elk jaar verder uitdijende begeleidingsteams. Een Tourequipe kan bestaan uit twee ploegleiders, vier verzorgers, vier mecaniciens, internetequipe, ploegmanager, arts, mediaman, chiropractor, kok, buschauffeur en een ‘loopjongen’.

Dit jaar zijn er bij Rabobank zelfs matrassensjouwers actief. Vanzelfsprekend heerst er onder het begeleidend personeel onderhuids een concurrentieslag. Iedereen wil immers naar de Tour, het hoogtepunt van het seizoen. Anderzijds is opofferingsgezindheid, het elkaar helpen en vooral het oplossen van probleempjes voordat het problemen worden en er irritatie ontstaat, essentieel voor het welslagen van de Tour.

Problemen en ergernissen tussen begeleiding onderling slaan in no time over op de rennersgroep en kunnen ook daar voor onzekerheid en een verpeste sfeer zorgen. Het collectief gaat altijd voor het individu: niemand mag zich een stuk van het succes toe-eigenen. Alle verzorgers gaan in principe graag ‘naar de koers’, het plaatsnemen in de bevoorrading en aan de finish verdient bij de meesten de voorkeur boven het in de anonimiteit voorbereiden van de hotelkamers, sjouwen van koffers en ander werk dat buiten de schijnwerpers gedaan moet worden. Je voorkomt scheve gezichten door af en toe te schuiven in de taakverdeling. Wassen en schoonmaken van auto’s en het wassen van de rennerskleding zijn bijvoorbeeld andere klusjes waar vrijwel iedereen een hekel aan heeft.

Na de koers zouden in het hotel de betrekkelijke rust en het comfort gevonden moeten worden om onder elkaar de dagelijkse gebeurtenissen te verwerken. Aan het comfort schort het nogal eens, privacy is bovenal essentieel om met elkaar ergernissen op de werkvloer te tackelen voordat een en ander escaleert.

Het avondeten moet het moment zijn waarop iedereen zich vrij kan uiten, niet gehinderd door journalisten, supporters en andere pottenkijkers. Ook dé gelegenheid waar iedereen elkaar recht in de ogen kan kijken. Na het avondmaal kunnen onder het genot van een biertje plooien worden gladgestreken.

Doorgaans vertrekt de begeleiding dinsdag of woensdag voor de start naar de Ronde van Frankrijk, de Tour zelf beslaat 23 dagen en derhalve is men dus zo’n 26 dagen van huis. Halverwege de Tour (gisteren) is iedereen al twee weekenden en totaal dertien dagen van huis en zijn er nog bijna twee lange weken te gaan. Als er nog geen succes is geweest, loopt de spanning op en zorgen sluimerende irritaties soms voor erupties. Vandaar dat ik in het zicht van de dertiende dag het personeel herhaaldelijk wees op het naderende fenomeen, zodat iedereen zich ervan bewust was dat er midden in de Tour geen binnenbrandjes mochten ontstaan.

Op de bewuste avond zelf hieven we uitbundig het glas en dronken op de Goede Samenwerking. Dit zal ongetwijfeld ook gisteren aan de Rabotafel zijn gebeurd.