Persstemmen over de crisis in België

De Standaard

Federaal België is in zijn huidige vorm niet in staat zichzelf te hervormen. Het kartel CD&V/N-VA had de kiezers gevraagd: maak ons groot, ‘incontournable’, zorg dat zonder ons geen federale regering mogelijk is; wij houden het been stijf en dan moet men de staat wel hervormen en BHV splitsen.

Ze kregen dat mandaat van de kiezers, hielden het been stijf, maar het hielp niet. Ze bleven op een njet van de Franstalige partijen stuiten. [...]

Dat wijst op onwil, maar ook op de fundamentele constructiefout die in België zit en die ook de vraag van Vlaanderen naar meer bevoegdheden verklaart. De Franstalige partijen, die 40 procent van de bevolking vertegenwoordigen, kunnen federaal elke vraag van de Vlaamse partijen, die 60 procent van de bevolking vertegenwoordigen, afblokken.

Heel de federale politiek berust daarop en dat is via allerlei mechanismen verankerd: de pariteit binnen de ministerraad, de bijzondere meerderheden, de belangenconflicten. De Franstalige partijen gebruiken die mechanismen voluit. [...] Er gebeurt niets als zij het er niet mee eens zijn. De democratische meerderheid speelt nooit. Dat remt alle takken van het beleid. Hier geldt altijd het tempo van de traagste.

De Morgen

Voor de derde keer in 400 dagen is Yves Leterme volkomen mislukt in zijn opzet. Ditmaal definitief. Dat valt hem niet eens persoonlijk kwalijk te nemen, want niemand mag vandaag in staat geacht worden om in het huidige politieke krachtenveld een evenwichtige oplossing te vinden. Je kunt het Yves Leterme wel kwalijk nemen dat hij mee vorm heeft gegeven aan een politiek landschap waarin een dergelijke oplossing onmogelijk is geworden.

[...]

Wat rest, is de chaos. Want al moet er een oplossing komen voor B-H-V, ook al zullen een responsabilisering en grotere bevoegdheidsoverdracht naar de gemeenschappen mogelijk leiden tot beter bestuur, dan nog blijft het onverantwoord dat 400 dagen lang álle beleidsruimte is opgesoupeerd door die thema's, terwijl ondertussen de steeds ernstiger wordende sociaal-economische uitdagingen onbeantwoord zijn gebleven.

Leterme heeft geen van zijn beloftes gehouden, heeft bij herhaling woordbreuk gepleegd, heeft nooit zelfs maar een schijn van goed bestuur kunnen ophouden. Al wat hem rest, is de martelaarsrol in een crisis die hij over zichzelf afgeroepen heeft. Hoe het verder moet, weet voorlopig niemand.

La Libre

De zenuwen van Yves Leterme hebben het begeven. Hij stond gedurende maanden onder immense psychologische druk en is lichamelijk verzwakt. De eerste minister – si peu – kon niet verdragen dat er gisteravond voor de tv-camera’s aan herinnerd werd dat het de CD&V, de partij van Yves Leterme zélf was die zich, een beetje dom, had vastgelegd op de datum van 15 juli om te komen met een plan voor staatshervorming. [...]

Yves Leterme, de man van 800.000 stemmen, de man die op de avond van zijn verkiezingstriomf verzekerde dat „BHV slechts vijf minuten politieke moed vroeg”, die man heeft de handdoek in de ring gegooid, overmand door zichzelf. Gedurende drie maanden heeft hij geen enkel initiatief genomen [...].

Hij verlaat het schip met gebogen hoofd, hij legt zijn taak neer op het moment dat de economische crisis voor onze poorten staat.