The Fratellis komen met een kloon van hun debuut

cd pop

The Fratellis: Here We Stand (Island) ***

In essentie heeft het Schotse rocktrio The Fratellis weer precies hetzelfde album gemaakt als het debuut Costello Music uit 2006. Here We Stand klinkt hooguit wat gepolijster en breder van sound, maar aan de winnende formule van de hit Chelse dagger is niet gesleuteld. Dezelfde uitbundige meezingliederen, vergelijkbare lalala-koortjes en net zo luchtig laverend tussen sixtiesinvloeden en Britpop.

Al die elementen zorgen ervoor dat The Fratellis uitkomen bij een stijl die eerder op de glamrock van Slade lijkt dan op modernere popfenomenen. Daar is op zich niks mis mee, want de elf nieuwe songs ademen een ontwapenende levenslust en vrolijkheid.

Al in het derde liedje dient zich een melodie aan die bijna net zo lekker weghapt als het ‘toe-toedoedoe’ uit het nummer Chelsea dagger, terwijl de songtitel Shameless daar misschien wel lekker ironisch op inhaakt. Het leuke aan The Fratellis is dat ze banaal durven zijn, in het huppelritme van Babydoll of de voetbaltribune-meezinger Lupe brown. Maar de verrassing is er af en daarmee blijft Costello Music in al zijn rafeligheid een oneindig veel spannender plaat dan deze gezellige voetnoot, bij een popcarrière die wijst in de richting van een one hit-wonder.

Jan Vollaard