Bemoeienissen

Het Russische en Chinese veto dat internationale sancties tegen Zimbabwe blokkeert, is illustratief voor het totale gebrek aan verantwoordelijkheid van beide landen. Rusland en China zijn wereldburgers in de slechtste zin van het woord. Het zijn machtige landen die een nieuwe wereldorde dicteren en de volledige vrijheid nemen in eigen land – en daarbuiten. De verklaring voor het Chinese ‘nee’ van de Chinese VN-ambassadeur was tekenend: „De ontwikkelingen van de situatie in Zimbabwe hebben de context van een binnenlandse aangelegenheid niet overschreden.” Chinees voor: wereld, bemoei je met je eigen zaken. Rusland verwoordt het minder schaamteloos, maar drukt met zijn veto hetzelfde uit: wij kijken de andere kant uit.

Dat andere-kant-uitkijken heeft zoals bekend niets te maken met de desinteresse van beide landen voor de rest van de wereld. De geschiedenis telt tal van voorbeelden waarbij Rusland en China het nodig vonden zich wel tegen zaken van anderen aan te bemoeien. Geheel in de traditie van het Westen overigens, maar daar nu even niet van. Nee, de binnenlandse aangelegenheden waar beide over reppen betreffen kwesties die het daglicht niet kunnen verdragen. Zoals die in Zimbabwe bijvoorbeeld.

China en Rusland kunnen daarover meepraten. Beide landen voeren al jaren strijd met subversie krachten in eigen land; opstandige burgers die weigeren onder het juk van een nietsontziende grootmacht te leven. Instemmen met internationale bemoeienissen, waar dan ook ter wereld, staat in de ogen van Peking en Moskou gelijk aan hypocrisie, en ze hebben nog gelijk ook.

Dat die Russische en Chinese principes zo buigzaam zijn als bamboe mag binnen die context niet opmerkelijk zijn. Wat mag je verwachten van autoritaire ijzervreters die zelfs in eigen land de knoet naar hartelust hanteren. Dat ze geen ideologische steun verlenen aan Soedan, Birma of Iran? Dat ze geen wapentuig leveren aan landen waar geen sterveling dood wil worden gevonden?

Misschien is dit wat de wereld verdient. De onbekommerde omarming van autoritaire wereldmachten kan niet zonder gevolgen blijven.