Zure zonde

Comfort food noemen de Engelsen het: de gerechten waarmee we onszelf troosten als we ongelukkig of moe zijn. Deze keer het troostrecept van schrijfster en televisiemaakster Hanneke Groenteman.

‘Op je verjaardag mag je als kind altijd kiezen wat je wil eten, maar ik ben in juli jarig en zuurkool was vroeger in de zomer niet te krijgen. Dat was een groot kinderverdriet. Ik moest het doen met gebakken aardappels en sla met ei. Ook niet vies hoor, maar zuurkool was voor mij als kind al het summum.

Mijn ‘band’ met dit gerecht gaat heel ver terug. Ik kan me nog herinneren dat ik aan tafel zat te bidden bij mijn streng gereformeerde onderduikgezin. Ik moet een jaar of vijf geweest zijn. Op de kachel stond de zuurkoolschotel warm te blijven. De heerlijke geur dreef mijn neus in. En opeens zei de schotel pats! en brak door de hitte van de kachel in tweeën. Ik stoof erop af om te redden wat er te redden viel. Aan tafel werd eerst rustig afgebeden en daarna werd ik voor straf naar mijn kamer gestuurd. Omdat ik tijdens het gebed was opgestaan, moest ik zonder eten naar bed.

Nu heb ik de macht om het zelf te maken. Mag ik zelf weten hoeveel en wanneer ik het eet. Laatst kwam ik op een avond thuis, ik was moe. Het was al laat. Het was geen leuke dag geweest, ik geloof dat ik ruzie had gemaakt met mijn zoon. Ik wilde iets eten, maar had geen zin in een boterham. En ineens dacht ik: ik maak gewoon een pannetje zuurkool. Ik heb altijd wel aardappels in huis en zo’n pakje zuurkool blijft eindeloos goed in de koelkast. Toen heb ik om elf uur ’s avonds staan koken voor mezelf. Zo laat nog eten, dat mocht ik vroeger, toen ik altijd met een of ander dieet bezig was, natuurlijk nóóit. Dat is een van de allergrootste zondes, volgens de afvalgoeroe’s. Dan sta je de volgende morgen dik op. Nu ik ben afgevallen, sta ik mezelf dit soort zondes heel soms toe. En het was heerlijk. Ik heb ervan genoten. Wat anderen met soep hebben, heb ik met zo’n bordje warme zuurkoolstamppot: pure troost.

Ja, je kan zeker wel zeggen dat ik een relatie heb met dit gerecht. Ik zie zo’n bord stamppot echt als een vriend. Een niet gevaarlijke, illegale of moeilijk verkrijgbare vriend. En zo’n bord zal ook niet snel tegen je zeggen: ‘Ik wil wat meer ruimte voor mezelf’. Of: ‘Ik vind je zo overheersend’. Een nogal ideale relatie dus.

Ik kook altijd te veel. Voor mezelf kook ik voor een gezin, als er vrienden komen, kook ik voor een weeshuis. Met zuurkool is dat geen probleem. De volgende dag smeer je de restjes zuurkool op een bruine boterham met roomboter. Heerlijk. Daarmee kun je je laatste kliekje treurigheid prima wegwerken. Zo’n pannetje zuurkool, daar heb ik echt dagen plezier van.”

Roos Ouwehand

Wat is uw troostgerecht en waarom? Discussieer mee op nrc.nl/troosteten