In de genen

Opa de Jong hield niet van water. Bleef drijven door als een hondje te spartelen. Pieter Aris, een uit Canada overgekomen neef, bezorgde opa’s zoon Aris Pieter (44) de surfkoorts. Die nam les bij een surfschool aan het Lauwersmeer en was daarna elke dag op het water te vinden. Wikkelde zich in plastic boodschappentassen, trok huishoudhandschoenen en de panty’s van moeder aan om, zo uitgedost, zijn ouders te bewijzen dat er óók ’s winters gesurft kon worden. Werd lid van een plankzeilvereniging met de welluidende naam De Prikken. Naar de in het Lauwersmeer gestoken palen die de vaargeulen aangeven. Huwde Tineke en kregen twee kinderen. Moeder surft zo af en toe. Dochter Baukje ook, maar ze houdt meer van paarden. Voor kleinzoon Teade (17), wat Man van het Volk betekent, geldt al jaren de diagnose: onverdunde surfkoorts. Al op zijn vierde stond hij tijdens de familievakanties op een plank. Gestoken in een reddingvest, want zwemmen kon hij nog niet. Thuis in Friesland werd er gezamenlijk gesurft tussen de rijsdammen op het IJsselmeer, op zijn negende won hij een discman als aanmoedigingsprijs. Nu bedragen zijn jaarlijkse – gedeeltelijk gesponsorde – materiaalkosten zo’n 30.000 euro. Vader rijdt hem overal naar toe en samen overnachten ze dan in de aanhanger tussen de zeilen en planken. En dat alles met als hoogste doel: een bestaan als prof en wereldkampioen worden.

Dit is aflevering 28 van een serie over familiebanden in de sport.