Beeld Hitler af zoals hij was of doe het liever niet 1

Hitlers wassen beeld is onthoofd (NRC Handelsblad, 7 juli). Een van de reacties tegen dit beeld luidde: `Dit is de normalisering van het kwaad.`

En dat is precies wat het is. Maak een wassenbeeldenopstelling van de deelnemers aan de Wannseeconferentie op 20 januari 1942, waar het lot van de Europese joden werd bezegeld, en je ziet een gezelschap van vijftien heren in bespreking.

Maak een wassenbeeld van Heinrich Himmler die in het vernietigingskamp Sobibor door een raam van de doucheruimte naar binnen kijkt, terwijl de joden door het Zyklon B-gas om het leven worden gebracht, en je ziet een schrale SS`er met een dun mondje en een ouderwets brilletje.

Maak een wasopstelling van een Einsatzkommando dat een zooitje Polen met nekschoten een eerder door henzelf gegraven kuil inschiet. Je kunt er een verklarend bordje bijzetten, maar het blijft desondanks de normalisering van het kwaad. Al de schilderijen van bijvoorbeeld de bloedige veldslagen van Napoleon waar honderdduizenden met bewondering naar kijken, zijn niets anders dan de normalisering van het kwaad. Of ten minste de normalisering van de menselijke wreedheid.

Hitler portretteren in zijn laatste dagen in zijn bunker is zeer misleidend. Een zevenenvijftig jaar oude man, die het in zijn ambitieuze jaren daarvoor toevallig wel is gelukt van Europa een puinhoop te maken, een beetje zielig uitbeelden, dat is inderdaad de normalisering van het kwaad. Beeld die man af met dat verwrongen gezicht als hij een zaal of een stadion toespreekt. Beeld hem af als het gestoorde beest dat hij was.