Amsterdam dwingt geen verhuizingen af

Het artikel `Noord, het Rotterdam van Amsterdam` (NRC Handelsblad, 26 juni) geeft een goed beeld van de kansen en zorgen van een stadsdeel in de lift. Maar er wordt ook voeding gegeven aan een hardnekkig misverstand. In het artikel staat: ”Zo verliep de komst van bijna 8.000 Surinamers, die moesten wijken voor de nieuwbouw in Amsterdam Zuidoost, vrijwel geruisloos.”

Deze zin wekt de indruk dat het gevolg, en misschien zelfs het doel van de stedelijke vernieuwing is, dat duizenden huishoudens van het ene stadsdeel naar het andere worden getransporteerd, tien kilometer verderop.

Zo gaat Amsterdam niet met zijn bewoners om. Dertig jaar geleden koos slechts twee procent van de mensen uit sloop- en renovatiewoningen in de Jordaan en andere buurten voor een woning in Amsterdam Noord. Dat kwam neer op zo`n 25 huishoudens per jaar.

Ook de bewoners die de afgelopen jaren moesten wijken voor de nieuwbouw in Zuidoost zijn niet massaal naar Noord verhuisd. Wie wilde kon in Zuidoost blijven, en 70 procent heeft daarvoor gekozen. De anderen gingen naar een ander stadsdeel of wilden bijvoorbeeld naar Almere.

Van die huishoudens die voor de sloop in Zuidoost hun huis uit moesten, kozen er jaarlijks gemiddeld 30 voor een woning in Amsterdam Noord. Die 30 huishoudens hadden verschillende nationaliteiten, maar van 8.000 uitgeweken Surinamers is echt geen sprake.

De mensen die Amsterdam Noord binnenkomen, komen ongetwijfeld overal vandaan, en de mensen die vertrekken gaan overal naar toe. Maar dat komt meestal niet omdat er ergens een buurt wordt vernieuwd.

Ook mensen die nu, of in de toekomst te maken krijgen met de sloop van hun woning, kunnen er op rekenen dat de stedelijke vernieuwing niet als doel heeft hen naar de andere kant van de stad te drijven.