De gulle gever

Het olympisch elftal bereidde zich deze week voor op ‘Peking’, en Clarence Seedorf was er niet bij. Dat lag niet aan hem, althans niet aan zijn instelling. Of liever: niet aan zijn instelling zoals hij die zelf ziet. Seedorf geeft en geeft, en pas als hij na een tijdje merkt dat hij niets terugkrijgt, stopt hij ermee. Niet uit frustratie, zo is hij niet. Hij stopt ermee uit liefde. „Het was een weloverwogen keuze”, verklaarde Seedorf zijn weigering om mee te gaan naar het afgelopen EK. „Niet alleen voor mezelf, ook in het belang van de groep.” Hij wilde geen verdeeldheid zaaien, daar kwam het op neer. Wie zichzelf beschouwt als brenger van harmonie onder de mensen wil geen factor van tweedracht zijn.

Surf naar seedorf.com, en je belandt in een universum van succes en humanisme, van business en vrede. Daarin passen geen ruzies van speel jij of speel ik. Dat niveau is Seedorf al lang ontstegen.

Wat hij als jongetje in Paramaribo tekort kwam, de genegenheid van een vader, dat lijkt hij zijn omgeving tot zijn laatste snik te willen schenken. Suriname gaf hij een stadion, Nederland zijn eeuwige bereidheid het oranje shirt te dragen. 86 keer deed hij dat in het Nederlands elftal en volgende maand had hij dat graag gedaan in China. Maar Foppe de Haan, de coach van het olympisch team, negeert hem.

In het hemelse zelfbeeld van Seedorf is zoiets onbegrijpelijk. Als senior van 32 jaar en met vier Champions League overwinningen in zijn bagage had hij de weg naar het goud willen wijzen. Niemand in Nederland kent die weg immers zo goed als hij. Brazilië wil Ronaldinho meenemen als ‘dispensatiespeler’, en wat doet Nederland? Het wijst de liefde van Seedorf de deur. De voetballer met de meest gevulde vitrinekast van allemaal kreeg eerst niet de erkenning van Van Basten, en nu niet van De Haan. Hij slaat de ogen neer, en aanvaardt zijn lot in de beste traditie van het messianisme. Vereerd in het buitenland, maar onbegrepen door ons.

Dat de weldoener zich te groot voelt voor de reservebank, waartoe Van Basten hem leek te veroordelen: wie neemt hem dat kwalijk? De multimiljonair trekt over de globe en helpt kinderen. Morgen start in München de campagne Goal4Africa met een wedstrijd ten bate van arme kinderen in Zuid-Afrika. Clarence neemt al zijn beroemde vrienden mee: Kaka, Van Nistelrooy, Ronaldo, Gerrard, Buffon, Maldini, Drogba, Adebayor, Gattuso, Diego en anderen.

Hij lacht zijn grensoverschrijdende lach, toont begrip voor andermans beperkingen. Voor zoiets als rancune lijkt hij zich te groot te voelen. Ook de nieuwe bondscoach verwelkomt hij met open armen: Van Marwijk mag hem bellen. Seedorf, de gulle gever, wil ons nog steeds van dienst zijn.