Moeten we streven naar een Groot-Nederland?

Geert Wilders en Martin Bosma betogen dat Nederland en Vlaanderen bij elkaar horen (Opiniepagina, 7 juli). Zij funderen hun mening op een willekeurige selectie van feiten en meningen, bijeengegrabbeld uit de brede waaier van 400 jaar historie. Zonder meer is het mogelijk een even lang artikel te schrijven gevuld met feiten die het tegendeel schragen.

Hun sterkste argument, namelijk dat de scheiding van België en Nederland in 1839 het product zou zijn van een elite en van buitenlandse diplomaten, is op zich niet onjuist. Sterker nog, vrijwel alle huidige grenzen in Europa zijn het product van ingrijpen door elites en (buitenlandse) diplomaten. Op basis van dit argument zouden alle grenzen in Europa onderwerp moeten worden van referenda.

Dat lijkt me nou nog eens een mooi anarchistisch experiment, vooral in een Europa waar juist door de groeiende samenwerking tussen landen de grenzen vervagen.

Maurice Gemmeke

Arnhem

De reden waarom Wilders en Bosma en met hen gelijkgezinden in Vlaanderen, een dergelijke hereniging of onafhankelijkheid van Nederland en Vlaanderen bepleiten, is niet ver te zoeken. Vlaanderen heeft overwegend rechts gestemd: het linkse, groene en links-liberale gedachtengoed leeft nog maar voort in een kleine minderheid van de intelligentsia.

De meerderheid, aangevoerd en tijdens de campagne opgezweept door de heer Leterme (CD & V ) die als gematigd maar toch rechts politicus thans gegijzeld wordt door zijn coalitiepartner NVA, ziet een onafhankelijk of Groot-Nederlands-confederale staat als enige uitweg om een rechts regime in te voeren.

In het huidige België is dit niet realiseerbaar, omdat de kaarten anders liggen in Wallonië, waar nog niet aan rood en groen te ontkomen is. Het is dus ook voor de heer Wilders een gedroomde situatie om zijn positie in Nederland te kunnen versterken door het binnenhalen van miljoenen rechtse stemmen uit Vlaanderen. Rechts, daar gaat het over. Of dacht u soms dat hier in Vlaanderen de oranje vlaggen wapperden tijdens het EK voetbal?

Yves Roland

Mortsel, België

Wilders en Bosma maken dankbaar gebruik van enkele belangrijke data om voor een hereniging van Vlaanderen en Nederland te pleiten. Laat ik twee andere geven:

11 juli: Vlaamse feestdag ter herinnering van de overwinning van de Vlamingen tegen de Fransen op 11 juli 1302. Aan Vlaamse zijde vechten soldaten uit het graafschap Namen en het prinsbisdom Luik mee. Aan de andere kant staan naast Franse soldaten Brabanders.

17 Augustus 1356: Vlaamse grafelijke soldaten vallen Brussel binnen op bevel van de Vlaamse graaf Lodewijk van Male. Brussel en heel Brabant, behalve `s-Hertogenbosch, vallen in zijn handen. Hij stelt meteen een nieuwe ambtstaal in...het Frans.

Hoe je met geschiedenis alle kanten op kunt.

Filip Couck

Beersel, België

Het is waar dat België soms op springen lijkt te staan en dat de Vlaamse voorstanders van splitsing aansluiting van hun regio bij Nederland wel zien zitten. Maar Wilders en Bosma onderschatten de mate waarin de volkskarakters van beide regio`s uiteen zijn gegroeid.

Als Nederbelg kan ik getuigen dat Vlamingen vaak cholerische, zelfingenomen en lichtgeraakte lieden zijn die in Groot-Nederland zeker voor verdeeldheid zouden gaan zorgen. In een coalitie met Nederland tegen de Franstalige heersers van weleer zouden ze in het begin omwille van het Vlaamse belang wel coöperatief zijn, maar op den duur zou aansluiting van Brabant en Limburg bij Vlaanderen als ideale oplossing uit de bus komen. De scheidingslijn komt dan bij de grote rivieren te liggen. Wie nu pleit voor aansluiting van Vlaanderen bij Nederland pleit in feite dus voor splitsing van het land waar we volgens onze Rita juist zo trots op moeten zijn.

Nederland, let op uw zaak.

Ben Hoffschulte

Leuven, België